Ik ben bijna 9 maanden verschrikkelijk afwezig geweest op mijn eigen website. Ga me daar niet voor verontschuldigen want het heeft een goede reden gehad… 9 maanden… het meest ingewikkelde hardwareproject dat ik ooit in elkaar gezet heb :-) Het is nog niet af, maar de verwachte assemblerings/leverdatum is 2 oktober.
Er zijn zoveel dingen waar Geek Parents 2B aan moeten denken… er gaat een wereld voor ons open.
We hebben ons goed voorbereid: laptop ligt in de wieg, overzichtsposter van het internet ligt ook in de wieg, klaar om naast haar bed gehangen te worden, webcam staat klaar, nieuwe fotocamera gekocht, Twitteraccount en gmailaccount zijn aangemaakt. Via de twitteraccount hoop ik jullie rond (of echt nerdy: tijdens) de bevalling op de hoogte te houden. De twittername is UnixBabe, maar ik probeer deze website zo in te stellen dat alle berichtjes ook hier terecht komen.

De katten zullen het niet leuk vinden om van hun troon gestoten te worden, we proberen ze zo goed mogelijk voor te bereiden, maar dat is bijna onmogelijk. Vooral Kedua is de hele zwangerschap erg gestressd en is gaan wildplassen. En wij in eerste instantie maar Lockheed de schuld geven… tot we Kedua betrapten met de webcam. We proberen (en ik mag nu echt als “we” spreken want ik bén met z’n tweeën) de katten zoveel mogelijk aandacht te geven, alle nieuwe spullen te laten besnuffelen, maar uiteindelijk valt het gewoon niet aan hen uit te leggen. Illyana heeft wel al vriendschap gesloten met het beestje in mijn buik, en die twee communiceren lustig door middel van pootjes tappen en spinnen. Ik ben bang dat we zelfs Illyana’s gespin op moeten gaan nemen, omdat ons kleine dametje nu gewend is om met het geluid van gespin tegen haar aan in slaap te vallen…!

We gaan het zien, we gaan het meemaken, het avontuur van het jaar!

De eerste volledige kleurherhaling is klaar. Dat betekent dat ik ongeveer op de helft ben. Het betekent ook dat de eerste bol nu “op” is, met uitzondering van het (grote) gedeelte dat ik er tussenuit heb moeten halen vanwege de verkeerd geknoopte draad. Maar dat gedeelte kan ik straks wel inpassen hoop ik.

Het is een lekker snel en verschrikkelijk verslavend projectje. Je blijft doorbreien omdat je wilt zien hoe de prachtige regenboogkleuren zich ontwikkelen.
Met een ding heb ik geen rekening gehouden: Kauni vervilt als je het in de wasmachine gooit. Dat is niet er, het kan voor een deken/sjaal juist wel handig zijn, maar dan had ik het geheel minimaal een naalddikte losser moeten breien. Nou ja, we zien wel. Ik kan het altijd nog uithalen en opnieuw beginnen ;-) Of gewoon een sjaal hebben die zelfstandig overeind blijft staan. Of inzetten als kleurige plank. Wie weet.

Deze manier van werken met een garen met zo’n lang kleurverloop opent de weg naar heel veel andere leuke korte ideeen. Genoeg inspiratie op Ravelry in iedergeval!

Illyana zit heerlijk in haar eerste wintervacht. Ze is nu een grote wollige bol van lange haren en dichte ondervacht. We zien haar bijna groeien en ze wordt nu ook een stuk zwaarder, vooral massiever. Door haar dagelijkse “gekke uurtjes” waarin ze als een waanzinnige door het hele huis raast, overal op, af, en doorheen springt (of probeert te springen want ze is dan behoorlijk lomp en heeft op dat moment het inschattingsvermogen van een blinde olifant) ontwikkelt ze behoorlijk spieren. Ze wil steeds verder en harder springen en de twee grote krabconstructies die wij hebben zijn haar lang niet genoeg. Dat is niet erg, het is voor ons een excuus om na te gaan denken over de volgende creatie…

Maar buiten haar gekke uurtjes is ze de meest knuffelige kat die ik ken. Ze begint langzaam een schootkatje te worden, nu ik haar echt niet meer op één schouder kan balanceren. Lekker in mijn armen snuggelen of op schoot liggen bij Free, daar geniet ze zichtbaar van.
Miauwen doet ze nog steeds niet, behalve wanneer ze het écht belangrijk vindt – zoals onderweg naar de dierenarts. Het blijft bij piepen en koeren, maar haar repertoire breidt zich nog steeds uit.

We genieten iedere dag weer met volle teugen van dit hemelse duiveltje. Wat recente foto’s voor de liefhebbers:

Ik ben al een hele tijd actief aan het rondneuzen op de breiers community “Ravelry” (mijn nick daar is Furball). Daar zijn de mooiste breiwerken te vinden, eindeloos inspiratie voor iemand als ik.
De Baby Kabel Afghan is bijna af, maar ik hik tegen die laatste steken van de border aan. Maar ik ben vastberaden om hem nu binnen een maand af te ronden.
En dus is het de hoogste tijd om naar iets nieuws uit te kijken. Iets met uitdaging, maar anders dan kabels. En anders dan fair isle, maar wel lekker kleurig. En toen kwam ik de Lady Eleanor Stole tegen, een rechthoekige sjaal in entrelac. Dat is een techniek waarbij het breiwerk eruit ziet alsof het in brede strips gewoven is, maar het is toch in één stuk aan elkaar gebreid. Dit effect wordt verkregen door ieder blokje in een andere richting te breien. Sorry, ik kan het niet beter omschrijven.
Het leuke is dat ik nog nooit eerder iets met entrelac gedaan heb. Het is niet moeilijk en het resultaat is erg leuk.
Het garen dat ik hier voor gebruik is het zelfde Kauni garen als dat ik voor de Damask trui gebruik. De verlopende felle regenboogkleuren lenen zich perfect voor entrelac.
Een nadeel van garen met kleurverloop en dit soort projecten is dat er absoluut geen breuken in het garen mogen zitten. Heel vaak is dat wel zo: een (of meer) aan elkaar geknoopte stukken garen in de bol. Normaal gesproken is dat niet zo erg, al is het niet netjes, maar wanneer je een bepaald kleurverloop hebt, is het niet handig als het abrupt overgaat in een totaal andere kleur. Helaas hebben de Kauni bollen hier last van. Niet zoveel als de Noro garens, maar 1 knoop per bol is al erg genoeg. Ik was van rood naar oranje aan het gaan toen het oranje stopte en verder ging met groen. Tja, dan kan je niks anders doen dan de draad doorknippen bij de knoop, al het garen op een nieuwe bol winden tot je bij hetzelfde punt komt (en hopen dat er niet nog meer knopen zijn). Misschien kan die aparte bol later nog inpassen.

Wat foto’s: