Vindaloo is wel een van mijn favoriete gerechten. Maar dan heb ik het wel over een aan mijn nederlandse smaak aangepaste vindaloo. Letterlijk betekent het “Azijn, Knoflook” en dat zijn precies de ingrediënten die het gerecht overheersen. Maar het belangrijkste ingrediënt is uit de naam weggelaten: chilipeper. Indiase vindaloo is verschrikkelijk heet. Zelfs ik ben voorzichtig als ik het in de geboortestreek van dit gerecht eet, want het is dus echt gruwelijk heet. Hier in Nederland is de smaak natuurlijk aangepast. Zeker restaurants doen dat: geen spoortje zuur meer te vinden en de hitte is niet meer dan een zoetige warmte.

Traditioneel wordt Goanese Vindaloo gemaakt met varkensvlees, maar je kunt iedere vlees of vis of gevogeltesoort gebruiken die je maar wilt. Meestal maak ik het met varkenslappen, maar met rundergehakt is het ook zeer lekker, en veel sneller, omdat het niet hoeft te sudderen.

Ik heb er een heerlijk ingrediënt aan toegevoegd: kikkererwten. Heerlijke dingen. Wel ben ik lui en koop ze gewoon in blik, voorgeweekt dus. Want ik wil me een uur voordat ik ga koken kunnen bedenken dat ik kikkererwten ga gebruiken, en dan kan ik ze dus niet 12 uur laten weken.

Vandaag heb ik een ander merk vindaloo-pasta gebruikt. Meestal neem ik Pataks, en gebruik dat als een basis. Pataks is heel erg aangepast aan de westerse smaak: in de door hun aangegeven hoeveelheid is het niet zo superheet en eerder zoet dan zuur. De hitte voer ik op door gewoon een schepje meer pasta te gebruiken, of een lombok erbij te doen. Maar vandaag had ik Pasco. En vond de originele zurige azijnsmaak terug. Ik vind het lekker, maar je moet er wel van houden.