Free is een weekendje naar Friesland, naar zijn vader, en ik ben alleen thuis met de katten. Het is grappig om te zien dat er, zodra Free ff een tijdje weg is, een verandering komt in de rangorde. Bamf, die normaal heel erg jumpy is, alhoewel dat de laatste tijd ook flink verminderd is, lijkt wel weer moederinstincten te krijgen. En Lockheed… die leeft zichtbaar op. Mooi om te zien, Free was een paar uur weg, en op een gegeven moment kwam Lockheed helemaal sniffend op mijn bureau. Ze werd heel rusteloos, overal rondlopen en snuffelen. Uiteindelijk liep ze naar Free z’n bureau en ging dat helemaal uitgebreid staan besnuffelen, alsof ze kon ruiken dat hij er al een tijdje niet was. Daarna kwam ze zowaar bij mij heel uitgebreid knuffelen en bewoog ze zich een stukje vrijer door het huis. Ze ging zelfs even op de strijkplank zitten, waar ze normaal amper overheen durft te lopen.

En zoiets zie ik dus iedere keer wanneer Free een dag of langer weg is. Ze mag hem niet omdat ze, voor ik bij Free ging wonen, alle aandacht voor haar had, dag en nacht. En opeens werd ze uit haar vertrouwde wereldje gerukt, naar een vreemd huis, en werd haar baasje ingepikt. Ze is erg territoriaal, en Free was duidelijk een indringer. En hoe lief hij ook tegen haar doet, dat is nauwelijks veranderd. Zeker ook door de andere katten.

Toen ik ging slapen, kwamen zowel Bamf als Kedua bij me liggen, Kedua bij mijn hoofdeind op de stoel, Bamf in de pijp. Midden in de nacht kwam Bamf me luid koerend wakker maken. Precies zoals ze altijd doet als ze een prooi voor ons of haar kittens heeft, dat hele grappige koerende miauwtje. Ze had een muis voor me gevangen, als een soort midnight snack. Ze stopt muizen altijd in onze schoenen, en gaat ze er dan uit proberen te hengelen. Het is een heel grappig gezicht om haar op die muis te zien jagen, het arme beestje had geen schijn van kans. Maar ik had helaas geen honger, dus ze mocht hem zelf op eten.

De laatste tijd gedroegen de katten zich heel goed ’s ochtends: niet meer ons wakker maken omdat ze eten wilden. Maar ja, de grote baas is weg, en dan begint de ellende weer :) Of misschien vond Bamf dat door alle inspanning voor mij vannacht, ik haar wel extra vroeg eten mocht geven. In ieder geval kwam ze veeeeel te vroeg over me heen lopen en mijn gezicht likken. Tja, daar slaap je echt niet doorheen.