Het is heel grappig: toen Kedua nog een tiny kitten was, was hij zo’n beetje Bamfs oogappeltje. Ze was veel meer met hem in de weer dan met andere kittens. Hij was de grootste, sterkste en daarom speelde ze het meest met hem denk ik.

Toen hij groter werd bekoelde die moederliefde behoorlijk, tot op een punt dat ze hem niet kon luchten of zien. Kedua niet, die is dol op alle katten en wil het liefste met iedereen stoeien en knuffelen. Of ze nou heel vuil naar hem blazen of niet.

Wonder boven wonder verandert dit. Steeds vaker liggen Bamf en Kedua samen op Free z’n bed. Niet tegen elkaar aan, dat zou nog te ver gaan. In het begin lag er dan nog wel een opgepropt t-shirt tussen als afscheiding, maar nu ook niet meer. Ze kunnen dan ook gewoon elkaar aankijken zonder dat Bamf in de stress schiet.

En ze spelen samen. Tikkertje door het hele huis, liefst ook in de tuin. En nu lijkt Bamf evenveel plezier erin te hebben als Kedua altijd al had.

Deze veranderen komen echt vanuit Bamf. Die is de laatste maanden zo enorm bijgetrokken. Ze is nog steeds erg jumpy, maar ze is weer de ultra-sociale kat geworden die als kitten ons hart veroverde. Waar je ook zit, daar komt ze bij je zitten, zelfs lekker op schoot. De RIAGG-stoel is haar favoriete “computer” plekje. Net als bij Lockheed vroeger is dat de perfecte speelstoel voor haar. Kan ze lekker met haar poten tegen de rugleuning liggen. Dat is ook de stoel waarop ze geweldig achter haar eigen staart kan jagen.

Bamf is de bijna de hele dag heel erg speels. Ik denk dat ze daardoor zelfs met Kedua gaat spelen: wij hebben gewoon niet de tijd om voortdurend met haar bezig te zijn.