Turbo Lockheed
|
| Lockheed krijgt al een paar weken geen clomicalm tabletjes meer, omdat ze ronduit weigert ze in te nemen. Behalve dan af en toe met tartaar of gehakt, maar goed, dat schiet ook niet op. Haar dwingen (of welke andere kat dan ook) om een pil te eten… tja ehm… mensen die dat suggereren kennen haar niet :) Maar… sinds die tijd is ze nog meer opgeknapt! Ze is supersociaal en heel erg speels. Ze durft weer op de grond te lopen, komt iedere middag mij in m’n kont prikken dat ze op de stoel waar ik op zit met me wil spelen. Dat wil zeggen, zij gaat maf liggen doen op de stoel en ik geef haar een prooi (de knop aan het eind van een dikke breinaald, vanwege de veilige afstand) waar ze op kan jagen. Helemaal wild wordt ze daar van. Heerlijk. Vandaag is er een nieuw hoogtepunt met haar bereikt. Letterlijk. Voor het eerst sinds een jaar zit ze weer op het kattenmeubel. Sinds haar laatste bezoekje daaraan hebben we het een beetje uitgebreid, en ze vindt het heerlijk. Lekker met mij en een stokje spelen (van het ene gat naar het andere rennen), helemaal wild, totally turbo. Als ik toch echt het huishouden moet gaan doen, gaat ze zelf lekker verder. Haar eigen voorpoten zijn immers ook prima prooi. Zo leuk om te zien hoe ze met de ene poot via de ene kant van het gat de andere probeert te grijpen. Liever zij dan ik hahaha, want haar nagels zijn vlijmscherp. Ze is echt op en top happy; als nou de andere katten ook nog weg waren, zou het perfect voor haar zijn. Maar ja, daar willen wij niet aan. We zijn net zo dol op de anderen. Kedua lijkt er wel wat moeite mee te hebben, met die overactieve Lockheed. Die laat zich al een paar dagen overdag niet meer in de woon- of computerkamer zien. En kijkt een beetje vreemd als hij hier binnenkomt, een beetje verstoord. Tja hij was de BigBoss en Lockheed had min of meer respect voor hem, maar dat lijkt te veranderen… |
Comments Off








