Free wordt een steeds betere kok. Nog even en hij streeft me voorbij! Dat krijg je als je je man kookprogramma’s laat kijken en hij alles vol interesse in zich op neemt. En hij lekker creatief is, niet bang om zelf te experimenteren.

Dus hij heeft gisteren een heerlijke kruidenmix voor me gemaakt. Heel eenvoudig, met de vijzel wat gedroogde rawits, grof zeezout en zwarte peper fijnmalen. De verhouding is even moeilijk. Ongeveer 3 peperkorrels, op 2 rawits, op 2 zoutbrokjes. Ja ik weet het, dat is moeilijk afwegen :)

De mix is er pittig, maar heeft een mooie voorsmaak (zout), scherpe, aromatische middentonen (rawits) en de heerlijke warme nasmaak van de zwarte peper. Gebruik er niet teveel van, want het is nogal sterk. 1 klein theelepeltje op 3 eieren voor een omelet is bijv. meer dan genoeg.

Tja ik heb geen idee hoe dit ding in het Nederlands heet. Het is een pompoen, zo’n peervormige.

Geïnspireerd door Jamie Oliver besloten we dat we dit ook eens moesten proberen. Men neme zo’n butternut dinkie. Snijd hem in de lengte in kwarten. Laat de zaadjes lekker zitten, die worden heerlijk knapperig. Jamie gebruikte een restje van de kipmarinade om de pompoen me in te smeren, dus die marinade maak ik snel ff: twee teentjes knoflook, scheut olie, beetje limoenrasp, takje rozemarijn, snufje zout, lekker pletten, en de pompoen ermee insmeren. Een half uur in een voorverwarmde oven op 220 graden (celcius). Okee, dat is wat te lang. Ik vond hem een beetje uitgedroogd. Volgende keer 20 minuten, en dan even kijken. Maar eerlijk gezegd heb ik ook geen idee of het ding rijp was. Hoe zie je dat?? Hij is keihard!

De smaak is echt heerlijk, heel voldoenend ook. Een beetje een kruising tussen een (zoete) aardappel en een wortel. Ik houd niet van aardappelen, maar dit vind ik wel erg lekker.

Vannacht ging het goed tekeer hier in Den Haag. Een gigantisch onweer. Free en ik werden allebei wakker van het gedonder… maar ook van Kedua, die heel indringend op de bank stond te miauwen. Hij was drijfnat (het water kwam met bakken uit de lucht), en stond daar met grote zwarte ogen heel grappig te miauwen. Nou ja grappig. Heel indringend, niet zijn normale “frustratie”, of zijn “ik-ben-totaal-cookie” kreten. Nee, meer als of hij ons wakker wilde maken en wilde waarschuwen. Ik heb hem maar lekker ff afgedroogd, en daarna zijn we weer gaan slapen.

Het grappige is dat we in de ochtend hoorden dat Maus (z’n broertje) vannacht hetzelfde had, die heeft ook zo staan miauwen. Alsof ze hun baasjes wilden waarschuwen voor het noodweer, voor de wateroverlast (tja, de doucheput hadden we hermetisch afgesloten, maar het is zó tekeer gegaan dat het riool door de gootsteen omhoog is gekomen!), en voor tja wat?

We zullen het nooit weten wat ze werkelijk bedoelden met hun gemiauw, maar Kedua heeft een extra knuffel gekregen omdat hij zo’n goede waak”hond” is geweest :)

Geïnspireerd door Jamie Oliver in Oliver’s Twist, en door mijn recentelijke ontdekking van Dim Sum, besloot ik om iets wat er op lijkt te maken. Helaas had ik de aflevering niet opgenomen, dus had ik Jamies recept niet, maar niet getreurd, ik ben creatief genoeg…

Men neme wontonvelletjes. Die dingen kosten bijna niks en zijn bij de betere toko te koop. Verder kun je allerlei restjes gebruiken voor de vullen. Groenten, vlees, vis, kruiden… Ik had een enkele kipfilet en een klein bieflapje over dus die vormden de basis voor de vulling bij mij. Eerst een stuk of 3 grote sjalotten met 3 tenen knoflook (alles wat ik nog had helaas), een rode en en een groene peper in de keukenmachine tot een pasta malen. Een eetlepel thaise knoflook-chilipasta erbij en twee eetlepels vissaus. Vlees toevoegen en helemaal fijnmalen. Een beetje chunky houden is ook wel lekker, dus je zou het ook met de hand fijn kunnen hakken. Tot slot een hele grote scheut ketjap manis erbij. Proef of de smaak goed is. Dat doe je natuurlijk niet rauw, maar je bakt een mespuntje van de farce in een pannetje als een soort mini-hamburger. De smaak moet, net als bij een paté-farce, wat te sterk zijn. Het gaat namelijk in deeg gestoomd worden.

Intussen heb ik de wontonvelletjes ontdooid. In het midden van een vel leg ik een theelepel van het mengsel. Maak de vier randen eromheen nat met water (of een losgklopt eitje), en vouw het tot een driehoekje, waarbij je het vel rondom de vulling goed platdrukt. Je kunt natuurlijk een andere vorm maken, net wat je wilt. Ik vouw het daarna nog een keer tot een soort tortelini-vorm.

Breng een bodempje water in een wok aan de kook en zet het bamboestoommandje erin. Vet de bodem van het mandje in, of leg er een velletje bakpapier in (zodat de dim sums niet aan de bodem kleven). Stoom de dimsums ongeveer 8 minuten, zorg dat ze elkaar niet raken, want dan gaan ze aan elkaar plakken :)

Eet ze direct op zolang ze warm zijn.

  De hele typische Bamf-houding op Fréderique z’n bed. Zo ligt ze heel vaak, met haar kop naar de tuindeuren. Liefst moeten de deuren open zijn en de plafondventilator aan. Het donzen dekbed moet van tevoren lekker opgeschud worden, en dan maar lekker liggen.

Dit is nog niet wat wij de “Superman-houding” noemen, dan ligt ze namelijk met twee poten vooruit gestrekt.  

  Lekker in de tuin spelen met een veertje. Het is ook zo’n mooi weer! Van mij mag het de hele zomer, nee het hele jaar boven de 30 graden zijn. De katten zouden daar minder blij mee zijn, die liggen de hele dag binnen op het parket of het marmer te dweilen.

Toch krijgen we ze in de schaduw (en dat is er veel in onze tuin) de katten wel weer aan het spelen. Veren doen het altijd goed. Vooral bij Bamf. Die verbeeld zich dan volgens dat ze de hele vogel te pakken heeft.

Free heeft een mooie meeuwenveer gevonden en voor haar meegenomen. Dat ruikt weer eens anders dan dat afgezaagde duif/merel gedoe. Bamf gaat er dus helemaal mee uit haar dak. Kedua doet wat rustiger aan. Beschaafd snuiven, klein beetje rollen, hij wil natuurlijk niet te druk doen met die hitte.