Okee dit is best wel een domper op de vijzel-vreugde. Nee hij doet het nog steeds heel goed. Maar gisteren liep ik op de markt en zag exact dezelfde vijzel, zelfde doos, zelfde grootte… voor maar 11,50!! Betekent dus dat we bij de kookwinkel voor maarliefst 20 euro afgezet zijn. Ik troost me dan maar met de hoop dat de vijzels op de markt van b-keuze partijen afkomstig zijn…

Het is dat we de vijzel al gebruikt hebben, anders was deze linea recta terug naar de winkel gegaan. Jammer hoor. Maar dat leert ons: ook op het gebied van keukenhulpjes eerst prijzen vergelijken, ook op de markt.

Werkelijk zaaaaalig brood gemaakt afgelopen weekend. Jamie Oliver’s Focaccia, met de hand gekneed. Ja, mijn trouwe ouwe broodbakmachine werkt nog steeds, maar het geeft zoveel meer voldoening om het deeg met de hand te kneden. Het is wel heel erg zwaar, zeker voor mijn handen, maar het lukt. En dan het gevoel… dat prachtige gladde, zachte deeg… en het heeft ook een veel betere structuur.

Er is niks simpelers dan brood maken, maar je moet wel goed op de verhoudingen letten. 1 kilo wit meel, 30 gram zout, 30 gram suiker, 21 gram droge fermipan gist en 6 1/4 dl lauw water. Dat is de basis. Meer niet.

Okee, hier volgt Jamies recept: * Zorg dat het meel op kamertemperatuur is (ik bewaar het in de vriezer, dus moet het op tijd eruit halen), stort het op een grote berg op een schoon aanrecht. Als je, zoals ik, een niet zo diep aanrecht hebt, kun je het het beste beginnen in een hele grote mengkom…

• Meng zout door het het meel.

• Los de suiker op in het lauwe water. Je kunt ook honing gebruiken. Laat de suiker niet weg, zelfs niet als je een suikerarm dieet volgt. Het wordt namelijk helemaal opgegeten door de gist. Zonder de suiker zal je brood niet rijzen!

• Maak een kuiltje in de berg meel, en doe daar de gist in. Giet het water erop.

• Roer langzaam met een vork wat meel van de randen van de kuil door het water. In het begin is het een waterig mengseltje, bijna lijmachtig. Blijf roeren en mengen tot het wat droger begint te worden.

• Nu kun je beginnen met kneden. Als je het deeg in een mengkomt hebt aangemaakt, kun je het nu wel eruit halen en op het aanrecht verder gaan. Kneed het tot het helemaal glad en soepel is. Minimaal 5 minuten!

• Daarna moet het rijzen, doe het daarvoor in een zeer grote mengkom (denk er aan, het deeg gaat verdubbelen in hoeveelheid!) en dek het af met huishoudfolie. Zet het 30 minuten op een warme, tochtvrije plaats.

• Nu maak je de olie: Plet 3 tenen knoflook met wat takjes rozemarijn grofweg. Het hoeft geen pulp te worden. Doe er een goede olijfolie bij. Laat dit even trekken.

• Na 30 minuten, of langer, als het deeg zich dan nog niet verdubbeld heeft, haal je het uit de kom en sla je alle lucht eruit. Kneed het maximaal een minuut door en rol het uit op een bakplaat. Zorg dat het deeg overal even dik is.

• Pak een hand van het olie/knoflook/rozemarijn mensel en knijp het uit boven het deeg. Druip de olie over het hele deeg, tot het goed bedekt is. De kruiden kun je nu weggooien.

• Duw met je vingers nu putjes in het deeg, tot op de bodem. De olie zal in deze putjes lopen.

• Laat het deeg weer rijzen op een tochtvrije plaats. Afdekken is niet nodig. Ik zet het zelf op het gasfornuis.

• Verhit intussen de oven voor op 220 graden.

• Na 30 minuten plaats je het deeg voorzichtig (!) in de oven. Door het rijzen is veel van de olie in het brood opgenomen. Laat het 15 a 20 minuten bakken in de oven. Zelf doe ik daarna nog 5 minuutjes de grill aan.

Daarna… smullen maar en uitkijken dat je je vingers en je mond niet verbrand!

De laatste tijd gebruiken Fréderique en ik de vijzel weer steeds vaker. Natuurlijk doordat we zoveel Jamie Oliver kijken. En het is ook leuk, kruiden en specerijen tot pulp of poeder stampen. Je kunt er veel aggressie in kwijt… Maar het probleem is dat we een hele onhandige platte stenen vijzel hebben. Een lekker prutje maken zit er dus niet in, en als je te hard stampt schiet alles alle kanten op. Niet de bedoeling dus.

Daarom hebben we vandaag bij de kookwinkel een nieuwe vijzel gekocht. We gingen eigenlijk voor een grof-stenen, zoals we al hadden, maar dan veel groter en dieper. Die verkochten ze daar niet, ik had ze wel bij de toko in de Markthof zien staan voor rond de 30 euro. Bij de kookwinkel En Garde hadden ze wel die akelige keramische vijzels. Leuk voor pillen en poeders (echte apothekersdingen) maar niet om mee te koken. En er stond een black beauty… een prachtige gietijzeren vijzel. Geweldig! Lekker zwaar, bijna onverwoestbaar, ruw aan de binnenkant voor goede wrijving. En hij was 31,50 dus niet echt veel duurder dan de stenen exemplaren.

Die hebben we dus gekocht, en thuis meteen gebruikt om knoflook te malen voor een lekkere aïoli!

Het maisseizoen is weer aangebroken. Ik ben dol op mais, heerlijk, zeker rechtstreeks van de kolf. Free houdt er helaas wat minder van, nog wel van de kolf op de bbq, maar losse mais vindt hij te snel overheersen. Hij is er nu niet, dus de bbq ga ik daar niet voor aansteken. Maar ja, als je ze op de markt 5 voor een euro ziet liggen, dan is dat een te grote verleiding.

Ik heb maiskolven nooit eerder op een andere manier dan bbq klaargemaakt, maar even googelen leverde genoeg recepten op. Ik heb de maiskolf van bladeren en haren ontdaan, daarna afgewassen onder de kraan en met aanhangend vocht in de magnetron gedaan. 5 minuten op vol vermogen (op de helft even omdraaien), daarna een klein klontje boter erover smeren en rijkelijk bestrooien met versgemalen peper. De kolf in 2 stukken snijden (dat eet makkelijker), vork erin prikken en kluiven maar!

Free is deze week naar Luxemburg. Vrijdag komt hij pas weer terug, en als alles goed gaat en bevalt, gaat dit de komende tijd zo gebeuren. Dat geeft mij mooi de kans om eindelijk eens wat met de gordijnen te doen.

Een paar jaar geleden, ook rond deze tijd, heb ik zijn bestaande gordijnen gevoerd, zodat ze geen licht meer doorlieten. Hij wil namelijk het lieft in volledig donker slapen, en kan al helemaal geen licht verdragen als hij een migraine aanval heeft. Die gordijnen waren al een hele verbetering, maar nog steeds lieten ze veel te veel licht door, vooral aan de zij- en bovenkant. Wat ik vooral irritant vond was dat ze door de onhandige constructie van verwarmingsbuizen in ons huis, de twee zijramen bedekten, waardoor er minder licht in ons huis kwam wanneer de gordijnen open waren. En we zijn in de woonkamer vooral afhankelijk van het licht dat door die ramen komt.

Tijd voor een grote verandering dus. De gordijnen van de ramen afgehaald. Het ziet er nu zo uit:

Wat gaat er gebeuren: Van donkerblauwe taft en lichtdichte gordijnvoering maakt ik 3 vouwgordijnen. Dat wordt nog een hele pittige klus, de ramen zijn 2,5 m. hoog en ik moet nog wat zien te vinden op het lekken van licht langs de zijkanten, maar het zal in iedergeval beter worden dan hoe het was.

Meer foto’s volgen!