Vensterbank versie 2.0
Het hele vensterbank-aan-de-achterkant-idee is wel leuk, maar heeft wat verfijning nodig. De donkere stof van de bekleding past niet bij het wit/creme/grenenhout thema van de slaapkamer. De tweede vensterbank had ik met een witte rayon bekleed, maar dat is niet zo’n mooie stof voor bekleding. Wordt te vlekkerig. Bovendien vertrouw ik dat ultra-synthetische niet zo boven de verwarming. Verder klaagde Bamf over de beperkte ligruimte. Dat was bij de tweede vensterbank al beter, want die had ik wat meer op maat gezaagd. Probleem was dat ze uit bestaande planken gezaagd waren, dus afhankelijk waren van de breedte (eigenlijk dus “smalte”) van de planken.
Dit heb ik opgelost: ik had nog een hele grote plaat spaanplaat staan. De afmetingen van de vensterbanken en vooral de ruimte tussen de ramen heb ik goed opgemeten, uitgetekend en met een decoupeerzaag uitgezaagd. Daarna zeer rijkelijk met kapok bedekt en gestoffeerd met een stijlvolle lichtgrijze fleece.
De planken passen nu heel mooi in het interieur, zijn bijna onzichtbaar. Wat belangrijker voor de katten is: ze vallen nu ook in het raam, bijna tot aan het raam zelf, met enkel een kleine ruimte open voor het vouwgordijn. De ligruimte voor de katten is daarmee verdubbeld.
Bamf is er nu helemaal niet meer vanaf te slaan, het is haar ideale ligplek overdag. En ik moet zeggen, het is ook geweldig. Ik ben gewoon jaloers op ze. De verwarming geeft een heerlijke warmte af, die zachte bekleding, lekker lui naar buiten kijken… Wat je Bamf heel grappig ziet doen is lekker half op haar rug gedraaid ondersteboven naar de vogels mekkeren. Luiheid ten voeten uit.


Het is mijn favoriete hoekje geworden om op bed tegen de verwarming en Bamf op de vensterbank aan met een boek te snuggelen… Later als ik groot ben en een eigen huis heb wil ik toch echt ook vensterbanken waar ik zelf in kan zitten!
Lockheed heeft de vensterbank ook ontdekt, al was dat onder dwang van mij. Ik heb haar gewoon opgepakt van haar gebruikelijke plek (mijn bureaustoel, en die heb ik toch echt zelf nodig) en op de vensterbank bij het bed neergelegd. Eerst was ze wat verstoord, maar al snel realiseerde ze zich dat dat eigenlijk wel heeeeeel erg lekker was. Ik heb haar daar ’s ochtends neergelegd en ’s avonds toen ze eten kregen lag ze er nog!


















