Stoelendans
Vanwege mijn voet heb ik de drie bureaustoelen door het hele huis verspreid. Op die manier kan ik me redelijk makkelijk verplaatsen (zittend). Maar de katten snappen er werkelijk niks van.
Ten eerste vinden ze al die rollende stoelen best eng. Nou ja misschien niet echt eng, maar ze houden het goed in de gaten. Vooral omdat ik met een rotvaart door het huis rol, bij de eerstvolgende drempel gelanceerd word in de volgende (hopelijk klaarstaande) stoel.
Maar wat ze vooral vreemd vinden is dat “hun” stoelen niet meer op de vertrouwde plekken staan. Mijn nieuwe stoel staat nu in de woonkamer. Die waren ze dus echt kwijt. Inmiddels vechten ze met z’n 3-en om een plaatsje op die stoel. Maar de stoel blijft niet op 1 plek staan in de woonkamer, dus het blijft zoeken voor ze. De andere stoelen eigenlijk idem dito.
En dan ligt Lockheed eindelijk op een comfortabel stoeltje…. en dan wil de baas erop. Krampachtig vastklampen aan de stoel of naar mij maaien wil nu niet helpen. Het mens heeft namelijk een gevaarlijk wapen: krukken. Die zijn zo mogelijk nog enger dan bewegende bureaustoelen. En een stuk langer dan het bereik van haar klauwen. Nee ik mep mijn katten echt niet met die dingen om de oren, wees maar niet bang. Dreigen is genoeg. Of er een keer zachtjes mee op de grond kloppen. En als dat echt niet werkt (in het begin bij Lockheed) gewoon heeeeeel zachtjes de kat ermee van de stoel af duwen. Al gaat Lockheed dan in eerste instantie kopjes geven. Vreemde beesten die katten.








