Vanochtend met Bamf op controle geweest in Utrecht.
Ze moest nuchter zijn, omdat ze misschien onder narcose zou moeten voor een beenmergbiopsie. Dat was afzien voor haar.
Tram en trein konden haar niet echt meer deren, ze zat lekker naar buiten te kijken en een beetje te dutten.

In Utrecht was het weer wat minder onbewolkt. Sterker nog, het was noodweer. Geen goed weer om een kwartier doorheen te lopen. Dus maar een taxi gepakt. Ditmaal UTC, en dat scheelt nogal in de kosten zeg!
Om kwart over 8 werd er weer bloed geprikt. De dierenarts vond ook dat ze er wat bleker uit zag, maar ik vertelde haar wel dat ik zaterdagmiddag heel erg het idee kreeg dat de prednisolon aansloeg.
Tja de enige manier om dat zeker te weten is de rode bloedcellen tellen.

Bloedprikken en daarna weer wachten. Ik heb een uur op de uitslag moeten wachten en dat was lang, vooral omdat ik verwachtte dat ze daarna onder narcose zou moeten.
Maar nee. Haar bloedwaarden waren stabiel gebleven. Dat was al een goed teken. Maar mooier is nog dat er meer jonge rode bloedcellen bij zijn gekomen. Haar beenmerg maakt dus toch wel rode bloedcellen aan.
Dat was een grote opluchting.
Er werd voorgesteld om de biopsie nu niet te doen. Het was een grote belasting voor de kat, en als het niet echt nodig is, kunnen ze het beter niet doen. Daar was ik het grondig mee eens.

Bamf blijft nu een week langer op de huidige dosis prednisolon, en dan gaan we volgende week verder met het afbouwen. Over twee weken moet ze weer terugkomen en dat worden er weer wat uitgebreidere onderzoeken gedaan.
Voorlopig zijn we voorzichtig positief.
Ze is er nog lang niet, maar dat haar gedrag zo gezond is, en dat ze toch bloedcellen aanmaakt is een goed begin.