Kijk maar niet naar de tijd die bij dit artikel hoort, 10 over 5 ’s ochtends is niet mijn gebruikelijke tijd op een zondagochtend om achter de computer te zitten. Akelige natrium monoglutamonaat ook, houdt me de hele nacht wakker.
Maar er is gelukkig wel leuk nieuws te melden: Lockheed is onherkenbaar veranderd. Was ze al een stuk socialer geworden na Bamfs overlijden, dat is nu verhonderdvoudigd. Ik geef de hormooninjectie maar de schuld, hoewel die nu na 3 weken helemaal zou moeten zijn uitgewerkt.

Ze is weer helemaal de oude, na 5 jaar gefrustreerd en neurotisch te zijn geweest. Nee sterker nog, ze is beter dan de oude kitten Lockheed. Nog nooit was ze zo knuffelig, ook tegen Frederique. Als je haar eenmaal begint te aaien, mag je niet stoppen voor ze helemaal ver weg in een gelukzalige roes is.

Nog mooier: haar prachtige aaibare pluizige buik moet uitgebreid geaaid worden. Ze laat zich plof op haar zij vallen, dan moet ik beginnen met zachtjes de oren masseren, daarna langzaam onder haar kinnetje kroelen, en uitgebreid haar buik masseren.

Maar 1 paar handen is niet genoeg voor haar, ze heeft 4 handen nodig. Dus kirrt ze heel lief tegen Frederique, en ze krijgt het gedaan hoor. Zowel Free en ik woelen lekker door haar zijde zachte vacht. Ze vindt het zoooo lekker!

Het stopt niet bij aaien. Ik heb altijd gezegd: “Zodra Lockheed ’s nachts weer bij mij op bed komt slapen, is ze genezen.”
Ja hoor, ze slaapt nu alweer twee weken bij mij op bed, maar dan niet ’s nachts als Free erbij is. Overdag heeft ze Free z’n bed trouwens geclaimd en dan mogen we er allebei bij komen liggen.
Vannacht was de eerste keer dat ze lekker bij ons saampjes kwam liggen. Eerst even lekker bij Free, daarna van een tot vier in diepe slaap tussen mijn voeten.

Tja nu weet ik weer waarom ik een kat in bed toch niet zo’n goed idee vind… Het is aandoenlijk, het is leuk, en in Lockheeds geval is het zeker een heel goed teken, maar ik slaap ook daar heel slecht op. Het betekent dat ik mijn voeten niet kan bewegen, omdat ik niet wil dat ze weggaat. Intussen komt Kedua bij mijn hoofdkussen liggen en die duwt me op die manier, omdat hij altijd met zijn rug in de lengte tegen mijn kussen ligt, mijn bed uit, en ver op Free z’n bed. Die dan weer gestaag terug duwt. Het wordt tijd dat er een derde bed naast komt, speciaal voor de katten!

Ik weet niet hoelang Lockheed zo lief een aaibaar en sociaal blijft. Het sproeien is ook heel erg verminderd. De plaatsen waar ze sproeit maken we nu schoon met citronella schoonmaakmiddel, en smeren we daarna rijkelijk in met citronella olie. Dat lijkt heel erg goed te helpen. We hopen echt dat dit aanhoudt, want we hebben er een fantastisch leuke gezellige kat bij.