Het is eigenlijk soort van traditie dat we rond dierendag een nieuw cat-device maken.
Dit jaar loopt het anders: de metamorphose van de computerkamer is ontaard in een groot soort van cat-device, namelijk een heel groot vrij vloeroppervlak dat de katten naar hartelust gebruiken om te dweilen, rollen, muizen te vangen, of op roze olifanten te jagen. Nooit geweten dat katten vrije ruimte zo leuk vonden. Al moet ik eerlijk toegeven: het is ook heerlijk om in het midden in de kamer languit op de vloerbedekking te liggen tussen een languitliggende Lockheed en een languitliggende Kedua in. Lockheed ligt op haar rug extatisch naar het plafond te staren, Kedua houdt maffe Oma en nog maffere mens in een wat meer real-cat houding nauwlettend in de gaten.

Het was Bamf die meestal de inspiratiebron was voor nieuwe cat-devices. Ze hoefde maar ergens naar te kijken of proberen op te gaan liggen en Frederique en ik haalden de decoupeerzaag al uit de kast.
Bamf is er nu niet meer, en Kedua en Lockheed zijn iets minder inspiratievol. Of misschien komt het wel doordat we al zoveel exotische kattendingen gemaakt hebben…

Wat heel leuk om te zien is, is dat Lockheed langzaam alle Bamf-plekken ontdekt. Iedere paar weken verhuist ze naar een nieuwe plek: de halfpipe naast de bank (oh dat vond ze zo heerlijk toen ze die “ontdekte”: een heel zacht wegzaknestje, hoog boven de grond, naast haar mensen op de bank, tegen de muur en met stevige, zachtbeklede randen…), Bamfs bevallingskist naast de bank (heerlijk veilig verborgen in een zacht nest, met leuke ronde gaten aan alle kanten om de omgeving in de gaten te kunnen houden), de stoel (lekker stevig/stugge bekleding en als je je mens lief aankijkt komt die meteen met twee tijgerprint kussentjes aanrennen om het je nog comfortabeler te maken) en natuurlijk bovenop de krabpalen (heerlijk mens-proof, geen last van knuffel-zuchtige mensen).

Ze ontdekte ook minder gangbare ligplekken in de computerkamer: het kartonnenbrievenbakje op de plank boven Frederique z’n bureau (handig om je vrouw-mens in de gaten te houden als ze achter de verkeerde computer zit) en mijn plastic brievenbakje op de plank naast mijn printer boven mijn bureau (handig om je vrouw-mens en de printer in de gaten te kunnen houden, die zeldzame keren in het weekend dat ze achter haar eigen pc zit).
Misschien is dat het: moet ik een brievenbakje voor haar kopen en dat lekker bekleden met een zachte stof…

Ze komen niks te kort hoor, wat ze ook over onze voeder-gewoontes klagen tegen de buitenwereld. We hebben onlangs nog twee heerlijke stoffen mandjes voor ze gekocht, een voor op de naaitafel, omdat de berg fleece waar Lockheed vaak op lag daar nu weg is, en een op mijn bureau.
Kedua is nog het meest blij met die mandjes. Hij is eigenlijk wat te groot ervoor, maar hij vindt het duidelijk lekker om er als het ware uit te puilen.

Het begint met enkel zijn voorpoten buitenboord, daarna volgt zijn kop, en dan is het hek van de dam en vloeit langzaam zijn hele lichaam uit het mandje. Maar hij vindt het heerlijk.

Nee geen echte nieuwe device deze keer, maar misschien is dat ook niet zo nodig.