Afgelopen zaterdag zijn we bij Hans en Dona Hagen geweest om de 8 dagen oude kittens te fotograferen. Ze wachten daar altijd met smart op, en aangezien wij dol zijn op het fotograferen van kittens is dat altijd een goede match.
Er zitten wederom weer wat juweeltjes bij de foto’s: zodra ik tijd heb zal ik ze in de gallery zetten.
Tot dan krijg je hier een voorproefje van een paar foto’s, en natuurlijk kun je ze altijd op de Hati Saya website bekijken.

Deze foto is stiekem door mij gemaakt, niet door Frederique. Alle 5 de kittens op een lijn een kant uit te laten kijken is echt bijna onmogelijk, zelfs op deze jonge leeftijd. Het is alsof het afstotende magneetjes zijn: je duwt en trekt ze in vorm, maar zodra je ze loslaat schieten ze alle kanten op. Het enige wat je kunt doen is niet bang zijn om tientallen/honderden foto’s achter elkaar te schieten. Negen van de tien foto’s hebben dan nog handen er op, en een op de honderd toont de kittens toevallig op de beoogde manier.

Ik heb de website van cattery Hati Saya een grondige voorjaarsschoonmaak gegeven.
De opzet van de site was technisch gezien een ramp: een verzameling van heel veel kleine losse bestandjes, die bijna allemaal in een directory stonden.
Daarbij kwam het probleem dat na de verhuizing van onze webserver naar een Linux-systeem het script voor het genereren van de foto-albums niet meer goed werkte. Dat was een oud script dat ook nodig aan verbetering toe was.
Ook was het de bedoeling dat mijn lieve schoonouders op den duur zelf hun nieuwtjes op hun website zouden kunnen zetten. Maar daarvoor moest er wel een gebruikersvriendelijke “backend” komen.

Vandaag was dus de dag om alles, heel impulsief, over te zetten.
Voor de website gebruik ik WordPress, voor de foto’s van de kittens voorlopig Gallery2. Het zal de komende tijd nog behoorlijk getweakt worden, maar de basis werkt.
En het belangrijkste: er staan weer nieuwe kittenfoto’s op!

Ik vermoedde het vroeger al bij Widget: die had een parttime-baas die sigaren rookte. Haar vacht stonk altijd naar die sigaren. Althans, dat vonden wij. Zij leek het wel prettig te vinden.
En nu Lockheed… Het viel me wel al op dat ze helemaal wild van Frederique wordt als hij net een sigaret gerookt heeft. Nu heb ik haar toch al twee keer betrapt: zondag avond had ik, na op de zeer blauw staande (maar erg gezellige) verjaardag van mijn zusje Leela geweest te zijn, mijn rokerige kleren in de computerkamer achter gelaten. Ze hingen over de rugleuning van Frederique z’n bureaustoel. De volgende ochtend trof ik Lockheed aan op die stoel, bovenop de kleren.
Ze zit nu niet in haar “Stoel-van-Frederique” fase, dus dat was wel apart.

En vannacht lag ze op Frederique z’n rokerige t-shirt op de bank. Daar ligt ze normaal gesproken nooit. Nu kon ik haar betrappen terwijl ze sliep, haar neus diep in het t-shirt gedrukt, intens tevreden in een sigarettenrook-roes.

De noorse wanten voor Frederique zijn helemaal af!
Jullie moeten alleen nog wel op de foto’s wachten, want hij heeft ze meteen meegenomen naar het koude Luxemburg.
Ik ben er echt trots op, ze zijn prachtig geworden. Hierna wordt het wel weer eens tijd voor een mooie trui… maar eerst nog een warme bijpassende muts.

The left mitten is almost finished, I only have to knit the cuff. I’m still not shure which cuff-style I’m going to use. Probably a simple 2×2 rib. Maybe with a red lining. It seems to be typical Skandinavian: dark knitting with a single red accent. I wanted to add Frederiques name and the year to the cuff, but Frederique didn’t think that a good idea.

Frederique has tried the mitten on. It’s a bit wide at the top, but also a bit tight near the thumb, so I should have made it any narrower. The thumb itself is a bit wide, but that was necessary for the width of the thumb-junction. I could have fitted the thumb better and increased the thumb stitches near the bottom. Maybe next time.

I have reached an importand stage of the mitten: the thumb.
I’ve already knitted this separately, again top-down. Because Frederique isn’t at home at the moment, I can’t check whether the thumb has reached the correct length. Ofcourse I took the size of his thumb, but that’s never as certain as during-knitting-fitting.

As soon as the thumb (according to the measurements) reaches the desired length, I will attach it to the mitten, using the three-needle join. This gives an fairly elastic join, which is important because this isn’t the most ergonomic mitten: there is no thumbgusset.

As you may have noticed, some articles of this blog are now available in English.
I won’t be translating all articles, that would take too much of my time.
If an article is bilingual, you will see a flag under the title of the article. Click on it to read the article in the corresponding language.

Writing this blog in multiple languages is made possible by the Wordpress plugin called Polyglot. You can find it here: http://fredfred.net/skriker/index.php/polyglot/

The pattern starts to become clear. On the “outside” of the mitten goes the norwegian pattern, on the “inside” a simple 1×1 pattern for warmth and firmness.