Ik kom net terug van het gemeentehuis, helemaal in zak en as (da’s weer eens wat anders dan gisteren toen ik helemaal onder roze/groene/blauwe holi-verf thuis kwam).
Mijn geboorte-akte uit India is vandaag de dag in Nederland niet meer geldig :-( Maakt niets uit dat hij ten tijde van mijn adoptie in orde was, met de akte zoals hij nu is, kan ik niet trouwen. Hij moet nl. nog tweemaal gelegaliseerd worden in het geboorteland, en guess what: India is dus, zoals ik al eerder melde, een van de vijf probleem landen (de andere zijn: Dominicaanse Republiek, Ghana, Nigeria en Pakistan) en nieuwe papieren of legalisaties worden in Nederland niet meer geaccepteerd.

De behandelaar gaat toch proberen hem er doorheen te krijgen, er is een heeeeele kleine kans dat het toch gaat lukken, omdat ik geadopteerd ben, maar goed, de kans is klein. Gelukkig ben ik geadopteerd want andere indiers maken sowieso geen schijn van kans meer. Ons willen gaan trouwen kan dus jaren en vele rechtzaken gaan duren, maar goed, we geven het nog niet op.

Wordt een Las-Vegas huwelijk in Nederland geaccepteerd? ;-)

Anyways, ik ben er nu echt even ziek van, het is toch te gek voor woorden dat ze hier het beleid zomaar even aan kunnen passen en zo vele mensen zo benadelen.

Hoewel we een zo eenvoudig mogelijke bruiloft willen (feest combineren we met de housewarming-party volgend jaar, enkel voor naaste familie, geen receptie en stuff, geen huwelijksreis, geen gedoe), zijn er twee dingen waar we niet omheen kunnen: De Ring en de Jurk.

Ik ben een van de makkelijkste mensen als het om sierraden gaat: ik houd niet van geel-goud en niet van diamanten. Sorry ik kan er niks aan doen maar ik vind het gewoon niet mooi. De ring zal dus een eenvoudige bandring worden van zilver of wit-goud. Kwestie van volgend weekend even naar de juwelier rennen, niks ingewikkelds aan.

De Jurk is een ander verhaal. Ik heb mijn zinnen gezet op het trouwen in Indiase kleding. Maar dan? Een Salwar-Khameez? Sari? Choli? Lehenga? En dan de kleur…
Nou bof ik dat ik in Den Haag woon, temidden van de indiase kledingwinkels, maar er zal de komende week goed rondgekeken moeten worden. Liefst wil ik iets wat ook nog een beetje praktisch is. Dan valt een sari automatisch af. Maar een sari staat me mooier. zucht
En ga ik voor het traditionele indiase kleur van de bruidskleding: rood, of voor de traditionele westerse wit? Of doe ik dwars en volg ik de indiase mode en wordt het aqua?

Ik heb twee hele mooie ontwerpen gevonden op deze website: http://www.indianweddingsaree.com

SELECT Nieraad.naam, Rijsdijk.naam FROM Nieraad, Rijsdijk WHERE Nieraad.woonplaats = Rijsdijk.woonplaats AND status = 'intend-to-marry';

Er is nog niks zeker, behalve dan dat ik ben ingeloot voor het huis op de plaats waar ik op de foto’s sta.
Of we het werkelijk gaan doen hangt nog van een aantal dingen af. Maar spannend is het wel: misschien heb ik vrijdag mijn eerste echte huis gekocht. En een groot luxe nieuwbouw-eengezinswoning nog wel! En misschien ook niet.

Wat het ook wordt, ik wil jullie de foto’s, gemaakt door mijn moeder, niet onthouden.

Gezien vanaf de rechterkant…

… en gezien vanaf de linkerkant.

Het is nog niet veel, de eerste steen moet nog gelegd worden, maar wie weet!

Vanochtend werd ik wakker en wist ik dat het gesneeuwd had.

Tot zover klinkt het nog heel leuk nietwaar. Roept het beeld op van een lieflijke prinses die na lekker uitslapen gewekt wordt door een enkele straal zonneschijn die tussen de gordijnen door weet te glippen. Ze staat op, rekt zich uit, gluurt door de gordijnen en aanschouwt een wondere wereld bedekt door een zachte donzen deken van spierwitte sneeuw…

Maar nee.
Mijn nacht was te kort, mijn uitslaapplan bruut gekortwiekt. De realisatie dat het gesneeuwd had kwam doordat de sneeuw een weg vond mijn bed in. Zowel in sneeuw-vorm als in de gesmolten staat. Er kroop namelijk om 7 uur een wollige natte, besneeuwde en vooral ijskoude Kedua bij mij onder de dekens.
Dat is de ultieme wekker, zelfs ik kan daar niet doorheen slapen.
Kedua vond het wel best, het bed was lekker voorverwarmd, het ging hem om de elektrische deken en de warmte (en een klein beetje om de lol om het mens dat wakker schrikt en in reflex een flink stuk opschuift). Brokjes waren niet eens direct een must, voor de verandering. Hij wilde lekker even blijven liggen tot hij weer warm en droog was. In de tussen tijd zou het mens wel haar bed ontvlucht zijn en zijn ontbijt klaargemaakt hebben.

En ja, het had gesneeuwd en er lag een prachtige donzen deken over de wereld. Het sneeuwt nog steeds en het waait. Net op een dag dat ik veel naar buiten moet. Het liefst zou ik weer teruggaan naar bed… zodra het opgedroogd is ;-)