Ook Kedua begint nu eindelijk te wennen in het nieuwe huis. Wat daar een belangrijke bijdrage aan heeft gedaan was de nieuwe catnipzak. Tja, drugs lost al je problemen op :-)

Het is natuurlijk een nieuw en verbeterd catnipzak-model geworden: gebaseerd de versie die ik laatst voor Marleen heb gemaakt, dus makkelijk hervulbaar. Omdat ik niet genoeg gedroogde catnip in huis had heb ik een extra drukknoopje op de zak genaaid waardoor hij dubbelgevouwen kan worden.

Hierdoor kreeg hij direct de bijnaam: Evil DimSum.
Evil of niet, Kedua vindt hem geweldig.

Lockheed lijkt er aanvankelijk niet zo voor te vallen. “Catnip, nee he, ik was net afgekickt…” Maar uiteindelijk kan ze een snifje toch niet laten.

Een ander geweldig speeltje zijn vogelveren. Met al die vogels rond het huis was het niet moeilijk om wat mooie grote veren te vinden. Kedua vindt ze, in combinatie met de tijdelijke (veel te kleine) krabpaal, onweerstaanbaar. Behalve dan als er een camera op hem gericht is, dan is hij een stuk minder uitbundig.
Lockheed heeft wat tijd nodig om aangezwengeld te raken, maar gaan dan lekker wild uit haar dak.

Kedua heeft ook weer de speelgoedmuisjes ontdekt. Daar gaat hij met zijn achterpoten op staan, schuift een paar keer heen en weer en schopt de de muis onder hem vandaan. Pardon, ik moet zeggen van hem: de muis weet dan van onder hem vandaan te ontsnappen en gaat er vandoor waardoor Kedua er dan achteraan moet jagen.

Gespeeld wordt er dus volop, tot onze irritatie ook ’s nachts: Kedua rende vannacht voortdurend de trappen op en af, onder het luidkeels slaken van oorlogskreten. Vroeger kon hij buiten donderjagen, maar nu moet dat helaas binnen.