Nee, ik ben niet zwanger. Dat twijfelachtig voorrecht laat ik over aan mijn zusje en anderen. Dat neemt niet weg dat je als verwoed breister met zwangeren in de buurt niet het baby-brei-virus kunt oplopen. Zo was er nog niks aan de hand, en zo, opeens… tadaa… besmet. Ik kan er niks aan doen. Huisarts zegt: rustig uitzieken, het zwanger zijn van de omgeving gaat vanzelf over… geef het tijd…
Van de andere kant… de babies worden dan peuters en kleuters en ook daar kun je voor breien… waarschijnlijk ben ik gedoemd te breien tot de kinderen smaak krijgen en gaan puberen. Nou ja, het is een vreemd virus: het tast als eerste de hersens van de patient aan zodat deze de ziekte als zeer aangenaam ervaart.

Een babydekentje dus. Nee lieve Leela, nog niet voor jou. Ik wil het simpel houden, maar moet natuurlijk een beetje kunde laten zien. Daarom heb ik een deken die iemand op Ravelry (een fantastische engelstalige wol-community) heeft gebreid genomen. Ik had geen patroon, maar dat heb ik niet nodig. Ik zie iets, ik maak het. Het is geen hogere wiskunde. Of in mijn geval: basisschool rekenen. Het is maar breien.
Het wordt een simpele deken (rechttoe rechtaan tricot in 1 kleur) met een tweekleurige kabelrand. Ik brei eerst de rand en daarna de deken. Er zitten twee moeilijkheden in: met tweekleuren kabels breien. De complexiteit van kabels gekoppeld aan de eh complexiteit van meerkleurenbreien, en het met verkorte toeren breien van de hoeken. Met kabels die doorlopen. In twee kleuren.

Ik wilde een project met meer uitdaging dan sokken, en ik heb het gekregen ook!
Het gaat langzaam, zeker in vergelijking tot sokken. Omdat ik de trui in de rondte brei, doe ik op een avond hooguit 3 toeren. 3. Bij sokken is dat ondenkbaar.

Ik heb het begin van de trui ook maar eens gepast, want ik begon bang te worden dat ik – omdat het proeflapje kuchkuch niet in fair isle maar gewoon in 1 kleur gebreid was – de trui te klein aan het breien was… maar gelukkig, hij is net aan ruim genoeg. Het wordt geen oversized trui, maar dat hoeft niet.
Voorlopig nog een stukje rechtdoor breien voordat ik aan de armsgaten ga beginnen. Dan moet ik gaan bedenken of ik de mouwen in patroon blijf breien, of gewoon rechttoe-rechtaan.

Eerst maar een foto van het bijna volle patroon:

Langzaam komt het patroon naar voren…
Het gaat echt niet snel: dit is geen patroon dat je geheel gedachteloos kunt breien terwijl je een boek leest. Nou ja in iedergeval niet de boeken van Stephen Erikson, waar ik toch al wat meer dan gemiddeld mijn aandacht bij nodig heb. Het patroon vraagt toch regelmatig je ogen, om te zorgen dat je op tijd van kleur verwisselt, geen steken laat vallen etc. Gelukkig is het ruwe wol, want dat laatste gebeurt nog wel eens. Doordat de wol zo “plakkerig” is, blijft de steek keurig in vorm zitten en dat scheelt weer bij het oppikken.

De foto’s (voor een grotere foto klik je op de thumbnail):

Het is winter, de feestdagen zijn voorbij, en daar is die grote lege winter. Wat is er dan lekkerder dan ’s avonds met een beker warme echte chocolademelk opkrullen bij de openhaard?
Voor mensen die eens wat anders (lekkerders) willen dan die chemische nesquick is hier het perfecte chocolademelkmix recept van Alton Brown.

Ingrediënten:
2 cup zeer fijne kristalsuiker
1 cup cacao (Droste of Blooker)
2 1/2 cup melkpoeder (echte melk, geen koffiecreamer)
1 theelepel zout
2 theelepels maizena
snufje cayennepeper

Ik maal gewone kristalsuiker tot poeder in de keukenmachine, maar let daarbij wel op. Doet dat in korte pulsen, met regelmatig even de fijne mist luchten.
Ik houd van wat pit in mijn choco dus ik doe 2 a 3 theelepels peper, maar dat is natuurlijk helemaal naar smaak. Het is niet heet, maar het geeft een lekkere gloed achter op je tong.

Meng deze mix en bewaar in een afsluitbare pot.
Mijn verhouding is 3 eetlepels mix voor 1 beker choco (senseoformaat beker). Door de aanwezige melk kun je prima alleen water gebruiken, maar voor extra luxe resultaat ga ik voor opgestoomde melk. Alton geeft in zijn recept 1/2 beker van de mix aan maar in de bijbehorende Good Eats aflevering heeft hij het over 1/3. Dat laatste komt meer in de buurt.

De hoeveelheid suiker vind ik wat hoog (maar ik las in eerste instantie het recept dan ook niet goed en deed een halve cup suiker teveel in de mix), ik denk dat anderhalve cup voor mijn smaak meer dan genoeg is.
De maizena geeft een fluweelzachte romige textuur en sla vooral het melkpoeder niet over. Bij de meeste toko’s en etnische winkeltjes zijn wel gele blikken melkpoeder te koop. Het gaat om echte melk, geen creamer.

De bovenstaande hoeveelheden zijn genoeg voor een aardig voorraadje. Je hoeft de hoeveelheden niet exact aan te houden, het zijn verhoudingen en is naar smaak. Speel er mee. Ik beloof je, je hebt nog nooit zulke lekkere chocolademelk geproeft!

De katten zijn helemaal weg van de nieuwe krabpaal. Ze hebben ieder hun eigen plekje gevonden en vooral Lockheed vindt het de ideale plek om te spelen.
Niet veel tekst, foto’s zeggen meer: