Vandaag had ik een lekker uitje: een dagje naar de Wol- en Handwerkbeurs in Zwolle. Dat betekent voor mij vanuit Den Haag wel 2 1/2 uur heen en 2 1/2 uur terug reizen, maar ach, daar zijn PDA’s met internet en mobiele breiwerkjes voor uitgevonden.
De camera van mijn HTC TyTN II is helaas nogal slecht (bekend probleem blijkt de laatste tijd: google maar eens op HTC Classaction) maar ik heb toch een kiekje van mijn zeer mobiele multicolor kabel babydeken project. In de trein.

Het was trouwens een hele gezellige beurs. Het is leuk om mensen die ik wel eens per e-mail spreek nu in het “echt” te zien.
Ik ging uiteraard bij een van mijn favoriete webwinkels meteen de fout in toen ik de zeer begeerde bollen Noro sokkenwol van de schaal had gepakt om te kopen… Paniek in de tent, er waren demo-bollen verdwenen. En ik wilde ze gewoon netjes kopen! Maar dat mocht nog niet, helaas. Nou ja, ik heb toch even genoeg projecten…
Ik heb daar ook voor het eerst voltooide Kauni truien gezien. Prachtig. Wat een ideeën… Ik vond het Kauni rozen patroon veel te druk. Dat vind ik nog steeds, wanneer je het hebt over de “Rainbow (EQ)” kleurserie en wanneer het patroon de gehele trui beslaat… maar brei het met een wat minder psychedelische kleurcombi en maak er dan bijvoorbeeld een poncho van… prachtig. Echt geweldig. Ik heb genoeg inspiratie opgedaan voor de komende 10 jaar.

Natuurlijk heb mezelf lekker laten gaan en heerlijke wol gekocht, maar ik ben keurig ruim binnen mijn budget gebleven.

Wel was ik een zeer vreemde eend in de bijt. Dat heb ik volgens mij op iedere beurs waar ik naar toe ga (behalve dan misschien de Pasar Malam). Bij deze beurs was het probleem: ik ben a) niet grijs en/of b) onder de 100kg en/of c) jonger dan 50 jaar. Oh en ik ben niet blank. Blijkbaar is ben ik de enige “kleurling” die wolbeurzen bezoekt.
Doe je als jeugdige zo je best om je tussen alle mensen van respectabele leeftijd voort te bewegen (zie je het voor je, drommen mensen) helaas hebben veel van die mensen niet dezelfde beleefdheid naar de jonkies. Ik ben aan alle kanten aangereden door scootmobielen, rollators en wandelstokken. Volgende keer huur ik ook een scootmobiel, met flinke bumper. Kom ik vast met minder beurse voeten/benen thuis.

Ondanks het levensgevaarlijke verkeer was de sfeer in de hallen goed. Mensen zaten gezellig aan tafels te breien, er waren hele leuke workshops en er waren de prachtigste werkstukken te zien. Ik had graag een spinnewiel willen kopen, maar ja, dat is niet echt makkelijk mee te nemen in de trein. En om heel eerlijk te zijn… dan zou ik moeten gaan stoppen met slapen, want ik zie nog niet snel gebeuren dat er 36 uren in een dag komen.
Maar toch zie ik het wel voor me, in de toekomst… Spinnewiel dat draait, gekoppeld aan een freebsd servertje, bestuurbaar over ssh… beste van 2 werelden.

En ik had een bol-winder willen kopen, maar daar had ik niet genoeg cash voor bij me… en uiteraard was er op het hele terrein geen pinautomaat te bekennen. Nu ik steeds meer strengen wol koop ipv nette bolletjes, loop ik toch tegen de beperkingen van de “Elektrische Boormachine Met Schroevendraaier Methode” aan. Nou ja, mocht iemand me een leuk kadootje voor Valentijnsdag willen geven, hier is je kans.

Dit was een leuke dag, zeker voor herhaling vatbaar.