Deze dagen zit ik weer even heerlijk fulltime thuis… en de katten zijn daar erg blij mee. Eindelijk weer iemand die met je speelt zodra je maar een kik geeft. Eindelijk weer iemand die de hele dag achter je aan hobbelt, en die de hele dag beschikbaar is om tegenaan te liggen en te “buggen” als ze probeert op haar computer te werken.
Vooral Lockheed leeft weer helemaal op. De laatste maanden (sinds ik fulltime werk) was ze weer wat kribbiger geworden, maar nu is ze weer helemaal lief. Ze is niet meer weg te slaan van mijn monitor, en ik moet voortdurend met haar spelen. Ook probeert ze me de hele tijd over te halen om haar door de voordeur naar buiten te laten, zodat we samen gezellig de stad in kunnen gaan. Nou ja, zodat zij de wond’re wereld kan verkennen, en ik wanhopig achter haar aan kan rennen. Dat doen we dus maar niet.
Kedua krijgt nogal wat Widget-neigingen, en daar zijn we niet zo blij mee: als het weer goed is, is hij de hele dag door de buurt aan het zwerven. Met veel moeite komt hij ‘s avonds laat terug om dan snel even wat te eten, en dan lekker binnen te gaan slapen… of meteen weer weg te gaan. We willen echt niet dat hij net zo verwildert als Widget, maar behalve dan alle katten binnen houden, is er niks tegen te doen. Hoewel… we zouden de tuin nog kunnen overdekken met gaas. Maar ja, dat is ook niet echt leuk. Gelukkig beperkt hij het dus tot de mooie dagen. Als het regent, en dat doet het deze zomer nogal vaak, ligt hij binnen op de bank te slapen.
Bamf brengt deze zomerdagen door op bed. Frederique’s bed. Het is ook heerlijk luxe om vanaf een donzen dekbed de tuin in te kunnen kijken. Ze ziet alles wat zich in de tuin afspeelt, de tuindeuren staan nu ik thuis ben weer de hele dag wijd open, maar ze heeft toch ook nog alle comfort van een zacht nest.
En Widget, tja, die is waarschijnlijk weer met vakantie. Naar Spanje denk ik dit keer. Komt ze weer helemaal zongebruind terug. Want ik heb haar al een weekend niet meer gezien. Ze kwam namelijk ieder weekend weer even thuis om te eten en te slapen. We twijfelen of ze deze maanden wel bij iemand thuis zit: ze verwildert nu wel heel erg en als ze niet heel erg honger heeft, gromt ze naar alles wat beweegt. Zelfs mensen vindt ze niet zo jofel meer.
Haar vacht verklit ook helemaal, ook omdat ze niet goed meer bij haar rug kan komen door die bekkenbreuk, jaren geleden. We hebben op de plaats van de breuk de enorme klittenbende wat weggeknipt, maar eigenlijk zou ze helemaal kaalgeschoren moeten worden. Maar goed, dat is weer zielig en niet goed voor haar. Als ze maar wat langer binnen zou blijven, zodat we haar flink konden kammen. Tja, dat kammen is met al die klitten echt geen feest en voor haar des te meer een reden om zo snel mogelijk weer de hort op te gaan.
