De wonderen zijn de wereld nog niet uit…
Vanochtend werd mijn buurvrouw Marleen opgebeld door Katvinder met de melding dat Muis waarschijnlijk was gevonden.
Meteen zijn we eropaf gegaan, en werden opgevangen door twee geweldige kattenliefhebsters. Muis was op dat moment niet meer aanwezig, maar ze vertelden dat ze haar al twee weken zagen rondlopen en te eten gaven. Hun kat was ook hele goede vriendjes geworden met Muis, en was haar nu druk aan het zoeken.

Het was wel even teleurstellend dat ze er nu niet was, maar de dames verzekerden ons ervan dat Muis ongetwijfeld tegen etenstijd weer zou opduiken. En ze was in goede gezondheid, we hoefden ons nergens zorgen over te maken.
We hebben de grote vervoersmand daar achter gelaten, zodat ze Muis zouden kunnen vangen zodra ze haar neus weer liet zien.

En ja, tegen half acht werd ik gebeld, dat ze Muis hadden gevangen. Meteen Marleen gewaarschuwd, jas en paraplu gepakt, en er naar toe. Een blik op de gevangen kat was genoeg: het was echt Muisje. Wel wat dikker, ze had duidelijk goed gegeten, en totaal niet blij dat ze van haar heerlijke vrijheid beroofd was.

En nu, veel gesnotter en omhelzingen verder is Muis weer thuis. Ruim twee maanden nadat ze van het balkon verdween. Ze lijkt in zeer goede gezondheid te verkeren, al mag ze wel weer wat gewicht kwijtraken. Voorlopig mag ze niet meer op het balkon, ze mocht eens terug willen naar haar vriendinnetje.
Wat een prachtig happy end!