Druk druk druk! Ik heb bijna geen tijd om te schrijven. Tussen al het klussen in het nieuwe huis, inpakken in het oude huis en werken voor mijn geld blijft er nauwelijks gelegenheid over. Oh ja, slapen moet ik ook af en toe.

Vandaag is de eerste dag dat we in zijn gaan pakken in het oude huis. Het is moeilijk om een beginnetje te maken. Heel naief had ik gedacht aan 20 verhuisdozen genoeg te hebben, maar helaas, al snel blijkt dat dat erg positief gedacht was. Ik moet zeker op het dubbele rekenen.
Gelukkig komt mijn lieve buurvrouw (nog heel even) helpen met het inpakken. Zij is daar een stuk beter in dan ik. Als een tornado vliegt zij door de kasten heen en vult dozen en vuilniszakken in een geweldig tempo.

Kedua en Lockheed vinden dit alles maar niks. Lockheed kent het nog wel van de vorige keer en denkt: Oh nee, niet weer kittens! Kedua denkt alleen maar: als ze mij maar niet achter laten! Hij springt voortdurend in alle dozen en probeert zich daarin te verstoppen, maar ik ben onverbiddelijk. Katten worden niet bij de gewone spullen ingepakt. Uiteindelijk gaat hij maar op een doos zitten.

Na een middag zwoegen hebben we 21 dozen ingepakt en ongeveer 6 vuilniszakken volgeladen!

De meeste lof hiervoor gaat toch echt naar buurvrouw Marleen. Ik heb zelf niet veel kunnen doen door mijn stofallergie, behalve dan aan de lopende band niezen, hoesten, snotteren en nauwelijks iets zien door mijn opgezette ogen. Maar goed nog even aanpoten en dan ben ik eindelijk van de ellende af.