Kedua heeft een nieuwe tick erbij: stromend kraanwater. Hij is helemaal verslaafd aan het spul. ‘s Ochtends rent hij voor me uit naar de badkamer, springt in bad en staart verwachtingsvol naar de kraan.
Maar gewoon de kraan open doen kan natuurlijk niet, die straal is veel te hard. Het moet verfijnder. Een superdun straaltje is het beste. Dan begint het spel: kan hij het water grijpen? Kan hij er in bijten? Hij valt het water aan met zijn pootjes en met zijn bek. Het water maakt een leuk geluid in het bad en het zelfgevangen water smaakt ook nog eens veel beter dan het water in het drinkbakje.
Denk je dat alleen ‘s ochtends badderen voor Kedua genoeg is? Nee hoor. Hij wisselt het af met zeuren om naar buiten te mogen, al mag hij gelukkig vaker in bad dan dat hij naar buiten mag (anders bleef er helemaal geen lol meer voor hem over).
