From high-tech gadget I switch to low-tech wool.
I wanted to do a larger and more complex project than socks. I know you can make knitted socks as difficult and artistic as you like, but… well I just wanted something different. Maybe a sweater. I used to knit cabled sweaters, but now it’s time for some color.

At first I wanted to knit this sweater, which I found on one of my two favorite online woolshops, Astrids Dutch Obsessions.

Then I found this one on String Theories, very nice and less “busy”. But I am curious what the whole sweater looks like:

But then I saw this one on Passing Down Crazy. It was love at first sight. I immediately knew this would be the pattern…

Slechts één kleine kanttekening bij dit patroon: het is er niet. Het oorspronkelijke patroon is van Dale of Norway, en is nu niet meer te leveren. Vanwege de copyrights die op het patroon rusten is het ook niet legaal op internet te vinden (ik heb het overigens ook niet illegaal gevonden).
Dat betekent dat ik het zelf moet “reverse engineeren” vanaf deze foto. Leuk. Heb ik wat te doen op deze koude avonden.

In Photoshop gaat dat gelukkig makkelijk. Je neemt de foto van het breiwerk, roteert het zo recht mogelijk aan de hand van de steken. Daarna gooi je er een unsharp mask overheen zodat de steken beter uitkomen. Daarna bouw je een raster op van guidelines, en voila. Een makkelijk overneembaar patroon. Alleen het tekenwerk kost zoveel tijd zucht. Maar goed, dan heb je ook wat.

Volgende horde: ik heb twee cones wol, waarvan er één achterstevoren gebruikt moet worden (andere uiteinde van de draad). Dat betekent dat ik dus een cone helemaal af moet wikkelen en weer op moet winden. En ik heb geen swift (een daarvoor ontworpen vaag uitziende tool). Dat is dus 1100 meter dunne wol met de hand opnieuw op een bol winden. Niet iets waar ik nou warm voor loop.
Gelukkig zijn er altijd high-tech oplossingen voor dit soort problemen en Frederique is goed in het bedenken daarvan: men neme een boormachine, tochtstrip, een schroevendraaier, een posterkoker, een CDR spindel (leeg) en een colafles. De cone gaat op de spindel (zodat hij rond kan draaien), de schroevendraaier in de boormachine, de tochtstrip om het handvat van de schroevendraaier, de posterkoker over de tochtstrip geklemd. Uiteinde van de wol op de koker vastplakken, koker vertikaal op de cola fles plaatsen, en boor aanzetten (laag toerental).
Doe dit met 2 personen! Eén bedient de boor en de koker, en geleidt de wol, de ander probeert met twee handen de cone op de spindel te houden.
Binnen 10 minuten was de hele klus geklaard!

Natuurlijk heb ik foto’s. Niet van het proces zelf, maar wel van de props: