Nee, ik ben niet zwanger. Dat twijfelachtig voorrecht laat ik over aan mijn zusje en anderen. Dat neemt niet weg dat je als verwoed breister met zwangeren in de buurt niet het baby-brei-virus kunt oplopen. Zo was er nog niks aan de hand, en zo, opeens… tadaa… besmet. Ik kan er niks aan doen. Huisarts zegt: rustig uitzieken, het zwanger zijn van de omgeving gaat vanzelf over… geef het tijd…
Van de andere kant… de babies worden dan peuters en kleuters en ook daar kun je voor breien… waarschijnlijk ben ik gedoemd te breien tot de kinderen smaak krijgen en gaan puberen. Nou ja, het is een vreemd virus: het tast als eerste de hersens van de patient aan zodat deze de ziekte als zeer aangenaam ervaart.

Een babydekentje dus. Nee lieve Leela, nog niet voor jou. Ik wil het simpel houden, maar moet natuurlijk een beetje kunde laten zien. Daarom heb ik een deken die iemand op Ravelry (een fantastische engelstalige wol-community) heeft gebreid genomen. Ik had geen patroon, maar dat heb ik niet nodig. Ik zie iets, ik maak het. Het is geen hogere wiskunde. Of in mijn geval: basisschool rekenen. Het is maar breien.
Het wordt een simpele deken (rechttoe rechtaan tricot in 1 kleur) met een tweekleurige kabelrand. Ik brei eerst de rand en daarna de deken. Er zitten twee moeilijkheden in: met tweekleuren kabels breien. De complexiteit van kabels gekoppeld aan de eh complexiteit van meerkleurenbreien, en het met verkorte toeren breien van de hoeken. Met kabels die doorlopen. In twee kleuren.