Vandaag heb ik alvast “Het” verjaardagskado gekregen, van mijn ouders en Free. Het is een fantastische bureaustoel, rood (lekker fleurig) en goed verstelbaar. Lockheed helemaal blij, want dat betekent dat zij gewonnen heeft in de strijd om mijn oude blauwe stoel. Maar… als ik dacht dat ik nu van het gevecht om de stoel af was, had ik het mis.

Bamf heeft iets met nieuwe dingen. Ze wil alleen op bed liggen als de dekbedhoezen net uit de wasmachine komen. En dan is ze ook echt niet van het bed af te slaan. Nieuwe dingen vindt ze onweerstaanbaar. En een nieuwe bureaustoel is te goed om links te laten liggen. Dus nu ligt niet Lockheed, maar Bamf op mijn stoel. En ze is niet van plan om hem af te staan. Als ik haar er dan eindelijk (luid protesterend) vanaf weet te krijgen, blijft ze er mokkend naast zitten. Af en toe staat ze tegen de stoel op en prikt, in getrouwe imitatie van haar moeder Lockheed, met haar nagels in mijn dijbeen. Ze heeft waarschijnlijk bij Lockheed gezien dat dat een goede manier is om baasjes overeind te laten springen. Maar nee, vandaag niet. En dus ligt ze daar nu, heerlijk decadent op haar rug gerold, genietend van de nieuwe, alle kanten op instelbare leuning en zitting in haar favoriete kleur rood. En moet ik nog steeds staand computeren…