Proefrit Skoda Fabia Combi Greenline

Dit artikel is deel 1 van 3 artikelen in de serie ‘Auto kopen

Vandaag hebben we een proefrit gemaakt in een Skoda Fabia Combi Greenline, bij autodealer Sneeuwbal in Den Haag.

Dealer Een klein achteraf tentje dat duidelijk het woord klantvriendelijkheid bij proefritten niet kende. Alles was moeilijk zucht steun proefrit mocht in eerste instantie max. 30 minuten (!), nou vooruit, dan een uurtje, maar niet langer hoor! Wanneer je zo’n houding toont tegen serieus geinteresseerden, raak je klanten kwijt. Ons in iedergeval, ook als heb je met een nieuwe auto en zeker met een lease auto, nauwelijks iets met de begin-dealer te maken. Auto was een mega-reclamebord, maargoed, dat is puur voor de proefrit. Toch vond ik het frappant dat juist bij een dealer die mensen zo met tegenzin een proefrit laat maken, zoveel reclame op een proefrit-auto plakt. Ik zou die auto’s dan zo veel mogelijk en zo lang mogelijk laten rondrijden ;-)

Auto Wauw. Super groot, voelde alsof je een in SUV zat, zo voelde het voor mij althans, omdat ik dus van dat piepkleine 106-je af kom. Veeeeeeeel ruimte binnen, hoge stoelen, maar niet in hoogte verstelbaar. In tegenstelling tot de Seat Ibiza waar we een paar weken eerder een proefrit in hadden, was deze proefritauto een basismodel zonder extra’s. Het dashboard is groot en hoog, erg hoog. Maar er zitten dan ook twee ruime kastjes boven elkaar in. Het is echter simpel hard plastic, voelt onplezierig aan. Helemaal na die luxe Seat. De auto is ruim, buitengewoon ruim. Enorme bagageruimte, maar door de hoge stoelen en bank moet je geen hollandse lengtes op de achterbank hebben. Genoegbeenruimte, weinig hoofdruimte dan. Maar ML en ik zijn kort, en hebben daar dus geen last van.

Rijden De auto rijdt heerlijk. Soepele vering, vliegt over verkeersdrempels heen alsof het niets is, de kinderkopjesproef bij de waldorpstraat doorstaat hij glansrijk. Hij voelt super solide aan in rijgedrag, accellereert pittig op de snelweg. ML is goed onder de indruk (net als bij de Seat, wellicht door de grootte zelfs iets fijner rijgedrag dan de Seat).

Conclusie Van alle auto’s is dit de grootste. Hij rijdt lekker en voldoet prima. Zouden de kosten een echte overweging zijn, dan had ik geen enkel bezwaar tegen deze Skoda. Minpunten: de dealer is zeer onplezierig. Daar heb je niet veel mee te maken, maar we werden echt niet fijn bejegend. Dan zouden we deze auto nog eerder bij een andere Skoda dealer (evt. buiten de stad) halen. Het interieur is sober, niet luxe. Het was een basismodel, maar je merkt wel aan alles dat ze het binnenwerk zo goedkoop mogelijk hebben gehouden. Ander minpunt is dat hij niet op voorraad is in Nederland en pas leverbaar vanaf eind november dit jaar. Dat is voor ons een absolute no-go. Deze auto krijgt van mijn een ruime voldoende, maar we gaan hem niet doen.

Long time no see…

Ik ben bijna 9 maanden verschrikkelijk afwezig geweest op mijn eigen website. Ga me daar niet voor verontschuldigen want het heeft een goede reden gehad… 9 maanden… het meest ingewikkelde hardwareproject dat ik ooit in elkaar gezet heb :-) Het is nog niet af, maar de verwachte assemblerings/leverdatum is 2 oktober.
Er zijn zoveel dingen waar Geek Parents 2B aan moeten denken… er gaat een wereld voor ons open.
We hebben ons goed voorbereid: laptop ligt in de wieg, overzichtsposter van het internet ligt ook in de wieg, klaar om naast haar bed gehangen te worden, webcam staat klaar, nieuwe fotocamera gekocht, Twitteraccount en gmailaccount zijn aangemaakt. Via de twitteraccount hoop ik jullie rond (of echt nerdy: tijdens) de bevalling op de hoogte te houden. De twittername is UnixBabe, maar ik probeer deze website zo in te stellen dat alle berichtjes ook hier terecht komen.

De katten zullen het niet leuk vinden om van hun troon gestoten te worden, we proberen ze zo goed mogelijk voor te bereiden, maar dat is bijna onmogelijk. Vooral Kedua is de hele zwangerschap erg gestressd en is gaan wildplassen. En wij in eerste instantie maar Lockheed de schuld geven… tot we Kedua betrapten met de webcam. We proberen (en ik mag nu echt als “we” spreken want ik bén met z’n tweeën) de katten zoveel mogelijk aandacht te geven, alle nieuwe spullen te laten besnuffelen, maar uiteindelijk valt het gewoon niet aan hen uit te leggen. Illyana heeft wel al vriendschap gesloten met het beestje in mijn buik, en die twee communiceren lustig door middel van pootjes tappen en spinnen. Ik ben bang dat we zelfs Illyana’s gespin op moeten gaan nemen, omdat ons kleine dametje nu gewend is om met het geluid van gespin tegen haar aan in slaap te vallen…!

We gaan het zien, we gaan het meemaken, het avontuur van het jaar!

Lady Eleanor 2 – Eerste regenboog

Dit artikel is deel 2 van 2 artikelen in de serie ‘Lady Eleanor

De eerste volledige kleurherhaling is klaar. Dat betekent dat ik ongeveer op de helft ben. Het betekent ook dat de eerste bol nu “op” is, met uitzondering van het (grote) gedeelte dat ik er tussenuit heb moeten halen vanwege de verkeerd geknoopte draad. Maar dat gedeelte kan ik straks wel inpassen hoop ik.

Het is een lekker snel en verschrikkelijk verslavend projectje. Je blijft doorbreien omdat je wilt zien hoe de prachtige regenboogkleuren zich ontwikkelen.
Met een ding heb ik geen rekening gehouden: Kauni vervilt als je het in de wasmachine gooit. Dat is niet er, het kan voor een deken/sjaal juist wel handig zijn, maar dan had ik het geheel minimaal een naalddikte losser moeten breien. Nou ja, we zien wel. Ik kan het altijd nog uithalen en opnieuw beginnen ;-) Of gewoon een sjaal hebben die zelfstandig overeind blijft staan. Of inzetten als kleurige plank. Wie weet.

Deze manier van werken met een garen met zo’n lang kleurverloop opent de weg naar heel veel andere leuke korte ideeen. Genoeg inspiratie op Ravelry in iedergeval!

090121-7948-b

Wolbol Yana

Illyana zit heerlijk in haar eerste wintervacht. Ze is nu een grote wollige bol van lange haren en dichte ondervacht. We zien haar bijna groeien en ze wordt nu ook een stuk zwaarder, vooral massiever. Door haar dagelijkse “gekke uurtjes” waarin ze als een waanzinnige door het hele huis raast, overal op, af, en doorheen springt (of probeert te springen want ze is dan behoorlijk lomp en heeft op dat moment het inschattingsvermogen van een blinde olifant) ontwikkelt ze behoorlijk spieren. Ze wil steeds verder en harder springen en de twee grote krabconstructies die wij hebben zijn haar lang niet genoeg. Dat is niet erg, het is voor ons een excuus om na te gaan denken over de volgende creatie…

Maar buiten haar gekke uurtjes is ze de meest knuffelige kat die ik ken. Ze begint langzaam een schootkatje te worden, nu ik haar echt niet meer op één schouder kan balanceren. Lekker in mijn armen snuggelen of op schoot liggen bij Free, daar geniet ze zichtbaar van.
Miauwen doet ze nog steeds niet, behalve wanneer ze het écht belangrijk vindt – zoals onderweg naar de dierenarts. Het blijft bij piepen en koeren, maar haar repertoire breidt zich nog steeds uit.

We genieten iedere dag weer met volle teugen van dit hemelse duiveltje. Wat recente foto’s voor de liefhebbers:

090111-7695-b

090111-7710-b

090111-7739-b

090111-7743-b

090111-7748-b

090111-7757-b

090111-7775-b