Illyana is nu al aardig gewend. Ze eet en drinkt goed, de kattenbak is een prachtige zand-gooi-en-speel-bak en ze is dol op alle krabmeubels. Ze heeft volgens mij ieder ligplekje in het huis al geprobeerd.

Meer foto’s van Illyana de eerste 2 dagen.
Ze ontpopte zich maandag al als een echt knuffelmonster: ze komt lekker bij je op schoot zitten, spint heel makkelijk (en hard!) loopt graag met je mee, maar gaat ook rustig haar eigen gang. Ze kan eindeloos met een balletje door de kamer rennen en ze is heel erg behendig.

Ze heeft de catnipzak ontdekt, die is bijna net zo groot als zij, maar ze gaat er helemaal mee uit haar dak. De halfpipes op de computerkamer zijn ideale slaapplekken, net als de hele hoge krabpaal in de woonkamer. Het is bij die laatste vooral leuk omdat de blikopeners dan net niet bij haar kunnen en veel moeite moeten doen. Katten zijn daar dol op.

Illyana gaat netjes op de kattenbak, het grit is wel grote pret voor haar, een dikke laag dus ze kan flink graven. Dat doet ze dan ook. Eten doet ze ook goed. Van de fokker heeft ze haar vertrouwde brokjes meegekregen, maar ook een blikje Porta 21 (kitten) gaat er in als koek.

Genoeg gebabbel, tijd voor foto’s.

Wat vroeger dan gepland kwam ons Neva Masquerade Sibeertje Illyana gisteren al bij ons. Het was de bedoeling dat ze op 1 of 2 juli gebracht zou worden, aangezien we vandaag terugkwamen van onze vakantie op Kreta, maar omdat dat op het laatste moment bij de cattery niet zo goed uit kwam, is ze gisteravond al gebracht.

Meteen zodra ze uit haar mandje kwam, snuffelde ze een stukje door de woonkamer. Daarna heeft ze een paar uur voornamelijk achter de kast gezeten, slapen en geuren opsnuiven. Als we haar riepen dan kwam ze wel ff kijken en ging snel weer terug. Ze had dan ook een lange, warme autorit achter de rug.

Na een paar uur vond ze dat wel welletjes en kwam zich laten knuffelen. En wat een knuffelmonster is ze! Hard spinnen, kopjes geven, rollen. Ze geniet van aangeraakt worden, ze probeert je hand overal tegelijk te krijgen. Na een paar minuten is het genoeg geknuffeld, en gaat ze de kamer verkennen. Dan weer even knuffelen, en verkennen. Zo wisselt ze af. Ze rent al vrolijk naar ons toe voor en knuffel en klimt op de bank en op schoot alsof ze nooit anders gedaan heeft.

Als we naar bed gaan, nemen we haar mee naar de slaapkamer, zodat ze vannacht niet alleen is. Het bed vindt ze een heerlijk groot knuffelnest en ook vanochtend maakte ze me wakker door zich al spinnend lekker tegen me aan te nestelen. Momenteel ligt ze bovenin de krabpaal ontspannen “tv” te kijken (raam).

Ze is een gewillig fotomodel dus we hebben haar al uitgebreid gefilmd en gefotografeerd. Hier alvast een kiekje:

De andere katten vinden het nog niet zo jofel. Ze ruiken haar wel en Lockheed is meteen weer heel bits tegen Kedua. We laten ze eerst maar eens minimaal een week aan elkaars geur wennen voor we ze bij elkaar zetten.

Update: Meer kiekjes!

Gisteren zijn Frederique en ik naar een kattenshow in Purmerend geweest. We zijn namelijk op zoek naar gezinsuitbreiding. Ja echt waar! Het is wel spannend met Lockheed natuurlijk. Dat is wat ons tot nu toe heeft weerhouden om weer een grotere familie te krijgen. 4 Katten waaronder 2 schildpadpoezen in 1 huisje van 2 kamers was voor Lockheed niet goed, maar nu wonen we 3x zo ruim dus dat zou moeten kunnen.
We kiezen voor een raskat. Waarom? Omdat we dan in redelijke mate weten wat voor soort karakter de kat zal hebben. Er zijn altijd uitzonderingen, iedere kat is een individu, maar binnen rassen en rassengroepen zijn toch bepaalde kenmerken. Bengalen zijn zeer pittig, Abessijnen ook wel wat, Ragdolls zijn super makkelijk. Omdat ook het uiterlijk voor ons een rol speelt – hoewel dat niet zo belangrijk is als karakter – kiezen we voor een boskat. Mooi halflangharige vacht, volle pluizige staart (vinden we een must, daar zijn we gewoon dol op), pluimpjes uit de oren en tussen de tenen. Heerlijk!

De kattenshow dus. Er was een Siberische Boskat special, en aangezien ik net die katten ontdekt had, vond ik dat wel een goed idee. Ik vraag me wel af waarom die shows niet gewoon in een stad met goed openbaar vervoer gehouden kan worden ;-) Purmerend is niet lekker reizen op zondag vanuit Den Haag. Maar goed, de grote steden zullen wel te duur zijn.
Camera ging uiteraard mee. Fréderique heeft heel veel foto’s gemaakt, dit keer bijna alleen van Noorse en Siberische Boskatten. Ze zijn op cats.isafeelin.org te bewonderen.

Nu wordt het pas echt moeilijk: een keuze gaan maken (Noors of Siberisch) en daarna een cattery zoeken met de lijnen die wij mooi vinden. Dat is beide al een beetje gelukt. Fréderique neigt wat meer naar Noren, maar ik neig – hoewel ik Noren heel erg mooi vind en soms zelfs iets mooier dan Siberen – toch naar Siberen. De vacht is hypoallergeen, wat bij mij wel zo fijn is. Ze zijn wat rustiger en milder van karakter, kunnen zeer goed met andere dieren omgaan en ze zijn net wat intelligenter. Let wel, dit is heel generaliserend, dus je zult zien dat wij net een duivel van een kat krijgen :-)

We gaan waarschijnlijk voor een Sibeer, al wil ik misschien nog wel een Noren cattery bezoeken. Ik heb ook al mijn oog laten vallen op een Siberisch kitten. Het is weliswaar een poesje (bij Lockheed zou het beste een kater passen), maar we vinden de poezen nou eenmaal 10x mooier dan de katers. De situatie en omgeving is nu heel anders, Lockheed is rustig en zit zeer goed in haar vel. Een kat erbij zal altijd moeilijk zijn.

Het terras wordt nu hermetisch afgesloten zodat de katten ook zonder toezicht naar buiten kunnen. Eén grote kattenren.
Heel spannend allemaal!

De katten zijn helemaal weg van de nieuwe krabpaal. Ze hebben ieder hun eigen plekje gevonden en vooral Lockheed vindt het de ideale plek om te spelen.
Niet veel tekst, foto’s zeggen meer:

Het is weer dierendag. Dat betekent voor ons blikopeners: vroeg uit bed, katten een ontbijtje geven, knuffelen, meer knuffelen, badkraan op een drupje zetten zodat Kedua kan drinken, nog meer knuffelen, handdoek zoeken omdat Kedua drijfnat op mijn bureau komt staan en zich lekker uitschudt en ik nu de monitors, omgeving en mezelf af moet drogen, Kedua snel weer onderscheppen op weg terug naar het bad voor een nieuwe lading, kraan uitzetten, met Lockheed spelen die helemaal gek doet en heen en weer zoeft, Kedua uit de nieuw areca palm halen, bijna mijn nek breken over een onder mijn voeten uitzoefende Lockheed… Ik zal blij zijn als ik op mijn werk ben (tenzij iedereen natuurlijk zijn/haar hond, kavia, vogel, slang etc mee heeft genomen).

Het is dierendag en wij blikopeners zullen het weten ook!

Trouwens, als je wilt weten wat Kedua en Lockheed waarschijnlijk zullen krijgen voor dierendag (tja dat is traditie eigenlijk, maar dit jaar nog niets zelf gemaakts op de planning), het is een drinkfonteintje. Heb ik het bad tenminste weer voor mezelf.

Drinkwell Platinum Pet Fountain

Nog wat foto’s van wanneer de rust weer gekeerd is:

Foto’s maken in de badkamer is niet makkelijk, en zeker niet van een Kedua die uit de badkraan drinkt. Toch heb ik een paar leuke kiekjes kunnen schieten. Ik probeer hem wel steeds naar de wastafelkraan te krijgen omdat het licht en de fotografie positie daar veel beter is.

Kedua heeft een nieuwe tick erbij: stromend kraanwater. Hij is helemaal verslaafd aan het spul. ‘s Ochtends rent hij voor me uit naar de badkamer, springt in bad en staart verwachtingsvol naar de kraan.
Maar gewoon de kraan open doen kan natuurlijk niet, die straal is veel te hard. Het moet verfijnder. Een superdun straaltje is het beste. Dan begint het spel: kan hij het water grijpen? Kan hij er in bijten? Hij valt het water aan met zijn pootjes en met zijn bek. Het water maakt een leuk geluid in het bad en het zelfgevangen water smaakt ook nog eens veel beter dan het water in het drinkbakje.

Denk je dat alleen ‘s ochtends badderen voor Kedua genoeg is? Nee hoor. Hij wisselt het af met zeuren om naar buiten te mogen, al mag hij gelukkig vaker in bad dan dat hij naar buiten mag (anders bleef er helemaal geen lol meer voor hem over).

Download link 

Eigenlijk nog maar één van de twee, de tweede moet ik nog helemaal schoonmaken. Onze twee exclusieve “Catdevice-Designed-By-Rijsdijk-Nieraad” buizen hadden in dit nieuwe huis nog geen plekje gekregen.
In mijn vakantie hebben we de computerkamer wat efficienter ingericht, waardoor er een prachtig canvas voor een nieuw kattenmeubel ontstond: een grote lege witte muur naast de bureau’s.
De buis hing nog maar net of Kedua sprong er weer in. En vertikte het luid spinnend de rest van de avond om er weer uit te komen. Hij heeft hem duidelijk gemist. Bovendien is de locatie perfect: hij kan zien wat zijn mens op de computer uitvoert, in alle rust zijn catmail lezen, maar ook comfortabel naar de vogelprogramma’s op de breedbeeldtv kijken (= het grote raam dat uitkijkt op de weg).
De tweede buis komt bij mij precies zo te hangen zodat de katten allebei aan hun trekken kunnen komen.

Nou ja eigenlijk Kedua in z’n reismandje.
De katten moeten binnenkort weer voor hun jaarlijkse checkup en inentingen naar de dierenarts. Om hen aan het idee te laten wennen zet ik ruim van te voren de grote reismand in de woonkamer.
Kedua vindt dit echter een perfecte slaapplek: veilig, ruim (maar niet te ruim) en goed verdedigbaar. Hij trekt zich de laatste tijd hier regelmatig in terug. En door zijn ontsnappingsescapades komt het dan ook vaak voor dat wij in paniek het hele huis ondersteboven keren omdat we Kedua weer eens niet kunnen vinden en net naar buiten willen stormen om de buurt uit te kammen… en dan een schuine blik op de vervoersmand werpen waar hij al die tijd prinsheerlijk en zich van geen kwaad bewust in lag te dutten.

Toen Frederique gisteravond naar bed wilde gaan en de serre af ging sluiten zag hij opeens Lockheed op het terras zitten. De katten mogen absoluut niet naar buiten zolang het terras nog niet afgesloten is. Dus een Lockheed die buiten zit is erg raar. De schuifdeuren van de keuken waren dicht, de deur van de serre was dicht. Hoe is Lockheed daar terecht gekomen?
Ze wilde over duidelijk naar binnen, en deed dat zodra Frederique de deur open deed ook prompt. Maar als Lockheed buiten was… waar was Kedua dan? Want Lockheed is een binnen-kat. Ze vindt het Grote Buiten heerlijk, maar wel dichtbij huis en in de buurt van haar mensen. Kedua echter… die wil zijn territorium uitbreiden, de wijde wereld zien en veroveren. Binnen moeten blijven is nog steeds erg frustrerend voor hem en hij probeert iedere dag weer om naar buiten te ontsnappen.

Frederique dus op zoek naar Kedua. Nergens te vinden natuurlijk, die was ook naar buiten verdwenen. Ik lag intussen al lang en breed te slapen, terwijl Frederique zich opmaakte voor een nachtelijke speurtocht naar een kat die niet gevonden wil worden.
Gelukkig ging hij toch nog een keer op het terras kijken… en ja, daar zat Kedua. In elkaargedoken in een hoekje, zich helemaal klein gemaakt om maar niet gevonden te worden.
We hebben dit keer geluk gehad.

Hoe ze hebben kunnen ontsnappen? Waarschijnlijk via het serre raam. Dat stond op een kiertje, maar als ze echt wegwillen kunnen ze met flink wat kracht het raam verder openkrijgen en via de plantenbakken buitenom naar het terras.
Of ze zijn op de ouderwetse manier gegaan: het kattenluikje naar buiten was niet meer geblokkeerd door het puin dat we laatst opgeruimd hadden.

Het raam en en het kattenluikje is nu catproof gemaakt. Maar we moeten nu echt het terras gaan afsluiten zodat de katten weer van de buitenlucht kunnen genieten.

Ik werk nu fulltime. Ja iedere dag. Tot grote ellende van de katten…
Woensdag en donderdag waren altijd hun dag. Hele dag eindelijk aandacht krijgen, geknuffeld worden, mee gespeeld worden. Belangrijker nog: de serre in gelaten worden, want als ik weg ben zit die potdicht. Ja ze kunnen door het kattenluikje, maar ze zijn een beetje lui af en toe.

Dat ze me missen merk ik duidelijk. Als ik thuis kom uit mijn werk staan ze allebei in het kleine halletje voor de deur. Het is dan erg moeilijk om me naar binnen te wringen zonder dat de katten naar buiten glippen.
En ‘s ochtends gaan ze mee onder de douche. Niet direct onder de douche, aangezien ik in bad douche en zelfs Lockheed dat iets teveel van het goede vindt. Maar ze zit er trouw naast, op het badkamermeubel, kopjes te geven tegen het douchescherm.

Na het douchen is het feest, dan draai de kraan van de wastafel voor haar open. Kan ze zelf met water spelen.
Kedua ligt gedurende het hele douchegebeuren op het douchematje of zit op de rand van het bad, veilig droog achter het badscherm. Hij moet niks van die nattigheid hebben, in tegenstelling tot Lockheed die een echte “Beachgirl” is (dol op zon en water).

Ik heb er een filmpje van gemaakt, niet tijdens het douchen natuurlijk, maar erna. Er gebeurt niet veel tot op het eind. Dan gaat Lockheed eindelijk haar water drinken. Het is een groot filmpje, ik ben er nog niet achter hoe ik .mov filmpjes snel en makkelijk kan bewerken.

Download link