Illyana wordt al flink groter en wolliger. Ze krijgt nu ook al een beetje een kraagje, heel leuk.

En weer wat kiekjes van mijn Nevaatje Illyana. Ze krijgt al veel meer kleur in haar points, en haar favoriete bezigheid overdag is spelen. Vandaag was ze voor het eerst overdag alleen thuis (met de andere katten), maar ze heeft ons geen moment gemist. Er is ook zo weinig tijd en zoveel te spelen… !

In deze serie twee van haar favoriete speeltjes: Het verenstokje en een gordijn. Dit is een gordijn waar ze in mag hangen, van mijn paneelgordijnen moet ze afblijven!
Op de foto trok ze het stokje uit mijn handen en ging er mee vandoor. Ze kan echt hard trekken, en ze was zo behendig zoals ze ermee van ons kattenmeubel sprong. Dit mag ze zeker niet zonder supervisie doen met stokje, maar nu met ons allebei erbij kon het geen kwaad.

Vandaag is Illyana een week bij ons. Ze is volledig gewend aan het huis, en ook al een beetje aan de andere katten, die eind vorige week kennis met haar gemaakt hebben. Kedua vindt haar wel interessant, maar ze mag a) niet met zijn speeltjes spelen en b) niet tegen hem aanrennen.
Lockheed vindt haar een eng wit veel te levendig beestje wat ergens ook wel fascinerend is. Zij tolereert Illyana zolang ze niet tegen haar oprent of te dicht in de buurt komt. Maar het is wel duidelijk dat zij en Illyana geen echte vrienden zullen worden. Tja, dat ligt aan Lockheed, daar is gewoon niks aan te doen. Zolang ze elkaar maar tolereren en het met Kedua wel goed gaat (wat nu het geval is).

De verlegenheid en onwennigheid is er bij Yana (zoals we haar verkort noemen) helemaal uit. De catterymensen hadden al gewaarschuwd dat ze erg graag speelde… wij zeiden nog dat dat juist leuk was. En ja het is leuk. Maar we kijken met open mond naar de enorme hoeveelheid energie die ze heeft. We zijn wel wat kittens gewend, met de twee nesten die we gehad hebben, maar ik heb nog nooit een kitten gehad dat met zoveel vuur en passie speelt.
Alles is leuk (dat is meestal zo bij kittens), en vooral lang leuk. Ze weet zich prima een kwartier lang te vermaken (en wel langer) met een muisje aan een hengel die je alleen maar in de lucht houdt. Ze kan ook goed zelf spelen…. behalve dan wanneer ik een stukje hier op Catbytes probeer te typen.
Ze zit al Lockheeds denkbeeldige roze olifanten achterna. Lockheed is daar erg verbaasd over, ze dacht dat niemand anders die kon zien dan zij.

Ik merk ook dat Yana een stuk intelligenter is (of lijkt) dan de kittens die we eerder gehad hebben. Siberen zijn hele slimme katten, maar ik had me niet gerealiseerd dat ik het zo duidelijk kon merken. Ze leert heel erg snel, is heel erg behendig en daarnaast weet ze ook erg goed wat ze wil. Een perfecte mix voor kattenkwaad. Dat wordt nog wat in de toekomst. Ik ga denk ik maar een klikker aanschaffen en haar kunstjes leren, zodat ze die hersenen kan leren gebruiken voor onschadelijkere dingen.

Tijd voor wat foto’s waar de ondeugende twinkeling in haar ogen al naar voren komt:

Illyana is nu al aardig gewend. Ze eet en drinkt goed, de kattenbak is een prachtige zand-gooi-en-speel-bak en ze is dol op alle krabmeubels. Ze heeft volgens mij ieder ligplekje in het huis al geprobeerd.

Meer foto’s van Illyana de eerste 2 dagen.
Ze ontpopte zich maandag al als een echt knuffelmonster: ze komt lekker bij je op schoot zitten, spint heel makkelijk (en hard!) loopt graag met je mee, maar gaat ook rustig haar eigen gang. Ze kan eindeloos met een balletje door de kamer rennen en ze is heel erg behendig.

Ze heeft de catnipzak ontdekt, die is bijna net zo groot als zij, maar ze gaat er helemaal mee uit haar dak. De halfpipes op de computerkamer zijn ideale slaapplekken, net als de hele hoge krabpaal in de woonkamer. Het is bij die laatste vooral leuk omdat de blikopeners dan net niet bij haar kunnen en veel moeite moeten doen. Katten zijn daar dol op.

Illyana gaat netjes op de kattenbak, het grit is wel grote pret voor haar, een dikke laag dus ze kan flink graven. Dat doet ze dan ook. Eten doet ze ook goed. Van de fokker heeft ze haar vertrouwde brokjes meegekregen, maar ook een blikje Porta 21 (kitten) gaat er in als koek.

Genoeg gebabbel, tijd voor foto’s.

Wat vroeger dan gepland kwam ons Neva Masquerade Sibeertje Illyana gisteren al bij ons. Het was de bedoeling dat ze op 1 of 2 juli gebracht zou worden, aangezien we vandaag terugkwamen van onze vakantie op Kreta, maar omdat dat op het laatste moment bij de cattery niet zo goed uit kwam, is ze gisteravond al gebracht.

Meteen zodra ze uit haar mandje kwam, snuffelde ze een stukje door de woonkamer. Daarna heeft ze een paar uur voornamelijk achter de kast gezeten, slapen en geuren opsnuiven. Als we haar riepen dan kwam ze wel ff kijken en ging snel weer terug. Ze had dan ook een lange, warme autorit achter de rug.

Na een paar uur vond ze dat wel welletjes en kwam zich laten knuffelen. En wat een knuffelmonster is ze! Hard spinnen, kopjes geven, rollen. Ze geniet van aangeraakt worden, ze probeert je hand overal tegelijk te krijgen. Na een paar minuten is het genoeg geknuffeld, en gaat ze de kamer verkennen. Dan weer even knuffelen, en verkennen. Zo wisselt ze af. Ze rent al vrolijk naar ons toe voor en knuffel en klimt op de bank en op schoot alsof ze nooit anders gedaan heeft.

Als we naar bed gaan, nemen we haar mee naar de slaapkamer, zodat ze vannacht niet alleen is. Het bed vindt ze een heerlijk groot knuffelnest en ook vanochtend maakte ze me wakker door zich al spinnend lekker tegen me aan te nestelen. Momenteel ligt ze bovenin de krabpaal ontspannen “tv” te kijken (raam).

Ze is een gewillig fotomodel dus we hebben haar al uitgebreid gefilmd en gefotografeerd. Hier alvast een kiekje:

De andere katten vinden het nog niet zo jofel. Ze ruiken haar wel en Lockheed is meteen weer heel bits tegen Kedua. We laten ze eerst maar eens minimaal een week aan elkaars geur wennen voor we ze bij elkaar zetten.

Update: Meer kiekjes!

Gisteren zijn Frederique en ik naar een kattenshow in Purmerend geweest. We zijn namelijk op zoek naar gezinsuitbreiding. Ja echt waar! Het is wel spannend met Lockheed natuurlijk. Dat is wat ons tot nu toe heeft weerhouden om weer een grotere familie te krijgen. 4 Katten waaronder 2 schildpadpoezen in 1 huisje van 2 kamers was voor Lockheed niet goed, maar nu wonen we 3x zo ruim dus dat zou moeten kunnen.
We kiezen voor een raskat. Waarom? Omdat we dan in redelijke mate weten wat voor soort karakter de kat zal hebben. Er zijn altijd uitzonderingen, iedere kat is een individu, maar binnen rassen en rassengroepen zijn toch bepaalde kenmerken. Bengalen zijn zeer pittig, Abessijnen ook wel wat, Ragdolls zijn super makkelijk. Omdat ook het uiterlijk voor ons een rol speelt - hoewel dat niet zo belangrijk is als karakter - kiezen we voor een boskat. Mooi halflangharige vacht, volle pluizige staart (vinden we een must, daar zijn we gewoon dol op), pluimpjes uit de oren en tussen de tenen. Heerlijk!

De kattenshow dus. Er was een Siberische Boskat special, en aangezien ik net die katten ontdekt had, vond ik dat wel een goed idee. Ik vraag me wel af waarom die shows niet gewoon in een stad met goed openbaar vervoer gehouden kan worden ;-) Purmerend is niet lekker reizen op zondag vanuit Den Haag. Maar goed, de grote steden zullen wel te duur zijn.
Camera ging uiteraard mee. Fréderique heeft heel veel foto’s gemaakt, dit keer bijna alleen van Noorse en Siberische Boskatten. Ze zijn op cats.isafeelin.org te bewonderen.

Nu wordt het pas echt moeilijk: een keuze gaan maken (Noors of Siberisch) en daarna een cattery zoeken met de lijnen die wij mooi vinden. Dat is beide al een beetje gelukt. Fréderique neigt wat meer naar Noren, maar ik neig - hoewel ik Noren heel erg mooi vind en soms zelfs iets mooier dan Siberen - toch naar Siberen. De vacht is hypoallergeen, wat bij mij wel zo fijn is. Ze zijn wat rustiger en milder van karakter, kunnen zeer goed met andere dieren omgaan en ze zijn net wat intelligenter. Let wel, dit is heel generaliserend, dus je zult zien dat wij net een duivel van een kat krijgen :-)

We gaan waarschijnlijk voor een Sibeer, al wil ik misschien nog wel een Noren cattery bezoeken. Ik heb ook al mijn oog laten vallen op een Siberisch kitten. Het is weliswaar een poesje (bij Lockheed zou het beste een kater passen), maar we vinden de poezen nou eenmaal 10x mooier dan de katers. De situatie en omgeving is nu heel anders, Lockheed is rustig en zit zeer goed in haar vel. Een kat erbij zal altijd moeilijk zijn.

Het terras wordt nu hermetisch afgesloten zodat de katten ook zonder toezicht naar buiten kunnen. Eén grote kattenren.
Heel spannend allemaal!

De katten zijn helemaal weg van de nieuwe krabpaal. Ze hebben ieder hun eigen plekje gevonden en vooral Lockheed vindt het de ideale plek om te spelen.
Niet veel tekst, foto’s zeggen meer:

De kerstvakantie van dit jaar stond in het teken van het bouwen van 2 computers en 1 kattenmeubel. De computers waren min of meer gepland, het kattenmeubel niet. Lockheed had dat natuurlijk wel aan de kerstman gevraagd, maar ja, die katten vragen zoveel.

Zowel Frederique als ik was toe aan een nieuwe computer. Die kopen wij niet compleet in de winkel, want de helft van de lol van een nieuwe computer zit in het bouwen ervan.
Zo zag onze eettafel er uit toen - gelukkig net voor kerst - alle onderdelen binnen waren:

De twee nieuwe moederborden naast elkaar:

Anyway, Lockheed was het er toch niet zo mee eens dat wij nieuwe speeltjes kregen voor Kerst en zij niet. En haar ligplekjes, hoe lekker ook, werden wat saai.

Ze vond het tijd voor een nieuw meubel. Maar haar blikopeners hadden voor het eerst geen zin om sisal palen te gaan wikkelen… dan maar een pre-fab meubel.
Op tweede kerstdag naar de dierenwinkel waar een prachtige aanbieding stond.
De twee enorme dozen naar huis slepen (leuk zonder auto, waarom denken die katten daar nooit aan) en aan de slag.

Het is weer dierendag. Dat betekent voor ons blikopeners: vroeg uit bed, katten een ontbijtje geven, knuffelen, meer knuffelen, badkraan op een drupje zetten zodat Kedua kan drinken, nog meer knuffelen, handdoek zoeken omdat Kedua drijfnat op mijn bureau komt staan en zich lekker uitschudt en ik nu de monitors, omgeving en mezelf af moet drogen, Kedua snel weer onderscheppen op weg terug naar het bad voor een nieuwe lading, kraan uitzetten, met Lockheed spelen die helemaal gek doet en heen en weer zoeft, Kedua uit de nieuw areca palm halen, bijna mijn nek breken over een onder mijn voeten uitzoefende Lockheed… Ik zal blij zijn als ik op mijn werk ben (tenzij iedereen natuurlijk zijn/haar hond, kavia, vogel, slang etc mee heeft genomen).

Het is dierendag en wij blikopeners zullen het weten ook!

Trouwens, als je wilt weten wat Kedua en Lockheed waarschijnlijk zullen krijgen voor dierendag (tja dat is traditie eigenlijk, maar dit jaar nog niets zelf gemaakts op de planning), het is een drinkfonteintje. Heb ik het bad tenminste weer voor mezelf.

Drinkwell Platinum Pet Fountain

Nog wat foto’s van wanneer de rust weer gekeerd is:

Foto’s maken in de badkamer is niet makkelijk, en zeker niet van een Kedua die uit de badkraan drinkt. Toch heb ik een paar leuke kiekjes kunnen schieten. Ik probeer hem wel steeds naar de wastafelkraan te krijgen omdat het licht en de fotografie positie daar veel beter is.

Kedua heeft een nieuwe tick erbij: stromend kraanwater. Hij is helemaal verslaafd aan het spul. ’s Ochtends rent hij voor me uit naar de badkamer, springt in bad en staart verwachtingsvol naar de kraan.
Maar gewoon de kraan open doen kan natuurlijk niet, die straal is veel te hard. Het moe