Nu de babydeken voor Casper af is, is het hoog tijd om aan de deken voor de baby van mijn zusje Leela te beginnen. Zij is voor 23 juni uitgerekend, maar het is nog maar de vraag of de baby zo lang wil wachten. Aan de slag dus!

Om het wat interessanter te maken heb ik besloten om niet een zelfde deken te breien (maar dan in andere kleuren), maar om een iets andere kant op te gaan: een mooie kabel deken. Het patroon vond ik op de breiers community Ravelry, waar ik alweer bijna een half jaar rondren onder de naam Furball.
De basis voor de deken (die in 3 panelen en een boven- en onderrand gebreid wordt) is de prachtige Burridge Afghan, gepubliceerd in Magnits: http://magknits.com/Oct07/patterns/burridge.htm. Ik vind hem fantastisch, zeker in wit, maar de deken is gigantisch! Een baby heeft die enorme lap stof niet nodig, en ik heb de tijd niet om hem zo groot te breien. Dus heb ik wat steken uit de zijpanelen gehaald en ga ik het middenpaneel wat verder aanpassen.

Het oorspronkelijk Magknits patroon is duidelijk, maar ik houd niet van uitgeschreven kabelpatronen. Daarom ben ik het patroon in Excel met behulp van een knitsymbols lettertype aan het uitwerken. De chart voor paneel A (het zijpaneel) heb ik af, aan B (middenpaneel) ga ik voorlopig nog niet beginnen. Voor de liefhebbers van dit patroon zal ik de charts hier neerzetten, maar je zult op de thumnail moeten klikken voor een leesbare afbeelding.

De zijpanelen vorderen gestaag. Het patroon is niet moeilijk, na 10 patroontoeren had ik het volledig in mijn hoofd zitten. Maar het is veel werk en de vele patroonsteken maken dat het maar heel langzaam groeit. Ik schat dat ik 1/4 van de totale lengte van de zijpanelen gedaan heb. Dit gaat veel bollen wol kosten: als ieder zijpaneel werkelijk 4 bollen gaat gebruiken, zal het middenpaneel ook ongeveer hetzelfde zijn… en dat zou in totaal op ca. 16 bollen komen! Nou ja, je moet iets over hebben voor een deken die zo mooi is.

Ik brei de twee zijpanelen tegelijk. Eerst met z’n tweeën op 1 naald, maar inmiddels ieder op een eigen naald om en om. Op die manier voorkom ik dat ik straks als ik 1 paneel af heb, het tweede precies zo moet breien en ik er dan veel minder zin in heb.
De “trinity stitch” (de bobbeltjes aan weerszijden van de middenkabel) valt me mee. Ik zag daar tegenop want ik houd niet van bobbels in mijn breiwerk, hoe klein ze ook zijn. Maar ik geef toe, ze geven een mooi contrast. Al zou gerstekorrel ook volstaan en veel minder tijd kosten. Doordat de wol een wol/zijde mengsel is, blijft het breisel heerlijk zacht. Door de vorige babydeken weet ik nu hoe boterzacht het wordt als het eenmaal gewassen is, en daar kijk ik zeker bij dit kunststuk-in-wording echt naar uit. Kabels zijn altijd wat stugger, maar het valt nu al mooi soepel.

Uiteraard een foto van de vorderingen: