SELECT Nieraad.naam, Rijsdijk.naam FROM Nieraad, Rijsdijk WHERE Nieraad.woonplaats = Rijsdijk.woonplaats AND status = 'intend-to-marry';

Hoewel we een zo eenvoudig mogelijke bruiloft willen (feest combineren we met de housewarming-party volgend jaar, enkel voor naaste familie, geen receptie en stuff, geen huwelijksreis, geen gedoe), zijn er twee dingen waar we niet omheen kunnen: De Ring en de Jurk.

Ik ben een van de makkelijkste mensen als het om sierraden gaat: ik houd niet van geel-goud en niet van diamanten. Sorry ik kan er niks aan doen maar ik vind het gewoon niet mooi. De ring zal dus een eenvoudige bandring worden van zilver of wit-goud. Kwestie van volgend weekend even naar de juwelier rennen, niks ingewikkelds aan.

De Jurk is een ander verhaal. Ik heb mijn zinnen gezet op het trouwen in Indiase kleding. Maar dan? Een Salwar-Khameez? Sari? Choli? Lehenga? En dan de kleur…
Nou bof ik dat ik in Den Haag woon, temidden van de indiase kledingwinkels, maar er zal de komende week goed rondgekeken moeten worden. Liefst wil ik iets wat ook nog een beetje praktisch is. Dan valt een sari automatisch af. Maar een sari staat me mooier. zucht
En ga ik voor het traditionele indiase kleur van de bruidskleding: rood, of voor de traditionele westerse wit? Of doe ik dwars en volg ik de indiase mode en wordt het aqua?

Ik heb twee hele mooie ontwerpen gevonden op deze website: http://www.indianweddingsaree.com

Ik kom net terug van het gemeentehuis, helemaal in zak en as (da’s weer eens wat anders dan gisteren toen ik helemaal onder roze/groene/blauwe holi-verf thuis kwam).
Mijn geboorte-akte uit India is vandaag de dag in Nederland niet meer geldig :-( Maakt niets uit dat hij ten tijde van mijn adoptie in orde was, met de akte zoals hij nu is, kan ik niet trouwen. Hij moet nl. nog tweemaal gelegaliseerd worden in het geboorteland, en guess what: India is dus, zoals ik al eerder melde, een van de vijf probleem landen (de andere zijn: Dominicaanse Republiek, Ghana, Nigeria en Pakistan) en nieuwe papieren of legalisaties worden in Nederland niet meer geaccepteerd.

De behandelaar gaat toch proberen hem er doorheen te krijgen, er is een heeeeele kleine kans dat het toch gaat lukken, omdat ik geadopteerd ben, maar goed, de kans is klein. Gelukkig ben ik geadopteerd want andere indiers maken sowieso geen schijn van kans meer. Ons willen gaan trouwen kan dus jaren en vele rechtzaken gaan duren, maar goed, we geven het nog niet op.

Wordt een Las-Vegas huwelijk in Nederland geaccepteerd? ;-)

Anyways, ik ben er nu echt even ziek van, het is toch te gek voor woorden dat ze hier het beleid zomaar even aan kunnen passen en zo vele mensen zo benadelen.

Vandaag zijn Frederique en ik ringen gaan kijken.
Dat is nog niet zo makkelijk: we willen liever geen geelgoud en geen diamanten, en geen geglinster. Tja, de meeste mensen die een trouwring kopen willen dat juist wel. En daar komt nog bij dat de mode van dit moment zoveel mogelijk bling is.

Wij gaan liever voor wat meer stijl. We zijn moderne nerds (nou ja dat vinden we zelf) dus een wat strakkere modernere ring is wel zo gepast. We hebben nagedacht over een ring van UTP kabel of een ring met ipv een steen een RJ45 stekkertje. Maar dat zou net weer even te ver gaan ;-)

Een strooptocht door de binnenstad leverde ons wat ideeën op: Zilver is mooi en goedkoop en we vonden een hele leuke zilveren ring, maar het is daarnaast ook erg kwetsbaar en zacht. Dat is ook te zien aan onze zilveren relatieringen die we een paar jaar geleden gekocht hebben. Die hadden een “frosted” look, maar zijn nu bijna helemaal glad afgesleten.

Uiteindelijk vonden we een ring die we allebei mooi vonden, na even een klein uitstapje naar een andere ring uit dezelfde serie gehad te hebben: Van het merk Xen de ring Aesthetic:

Al is de versie met zwarte jade in plaats van geel goud ook erg mooi:
De ringen zijn van edelstaal met een inzet van geelgoud of zwarte jade. Ze zijn 2mm dik en in de breedtes 6mm en 7.5mm te koop.

We zijn er helemaal uit: de ring is nu definitief helemaal in bestelling, de trouwdatum staat vast en vandaag heb ik ook de Jurk gevonden. Nou ja jurk… lap stof dus. Ik heb nog nooit zoveel geld uitgegeven (okee, uit laten geven) aan een lap stof maar het is de moeite meer dan waard.
Ik ga niet verklappen welke kleur hij heeft, gemeen he? Maar ik zal een klein tipje van de sluier oplichten… het is een tint waar ik niet eerder naar gekeken heb en de stof is een heerlijke zachte crepe.

Het was fantastisch, sari’s passen. Ik ben daarvoor naar CitySilks gegaan, omdat dat de grootste indiase kledingzaak van Den Haag is. Ze vroegen me een afspraak te maken voor de bezichtiging van de bruidscollectie, en ik snap nu waarom. De twee dames namen echt een paar uur de tijd voor me, om sari’s te tonen en mij verschillende exemplaren volgens meerdere draperingen te laten passen.
Het was gewoon grote lol, alles in het engels natuurlijk, dat is onvermijdelijk. Een sari passen – nou ja eigenlijk ieder kledingstuk – is heel confronterend over al je lichamelijke plus en vooral minpunten. Maar het voordeel van een sari boven alle andere kleding is en blijft dat het verhult waar het moet verhullen, maar alle vrouwelijke rondingen die je wilt tonen wel optimaal laat uitkomen.

De strijd was hevig, maar uiteindelijk bleven er 3 exemplaren over: een hele moderne paars/roze die ik heel apart vond, maar het net-niet vond hebben, een waanzinnig mooie rode, die me heel erg goed stond, heel erg mooi was, enorme impacht zou hebben op de gasten, maar eigenlijk niet zo practisch zou zijn: hij was te fancy om na de bruiloft nog een keer te dragen. En voor 500,- heb ik toch liever iets herbruikbaars :-)
En dan deze dus. De onvolprezen winnaar. Mijn moeder heeft foto’s gemaakt maar die houd ik nog even voor me.
Ze hadden er ook sieraden bij, een prachtige set van choker en oorbellen en een set van 2 armbanden. Die had ik bijna ook gekocht, tot ik de prijs hoorde. Ze waren iedere cent waard in kwaliteit en schoonheid, maar ik heb geen 525,- (275 voor de ketting/oorbellen en 250 voor de armbanden) over voor iets wat ik maar 1x draag.

Over twee weken is de bijbehorende blouse gemaakt en mag ik die gaan passen. Intussen ga ik schoenen, sieraden en een kapper/schoonheidsspecialiste zoeken. Oh en een pedicure. Bij de sari horen natuurlijk open schoenen en dat betekent dat mijn aan bergschoenen gewende poezelige voetjes een grote beurt moeten krijgen voor ze in het openbaar toonbaar zijn.

Het begint er dus op te lijken dat het allemaal gaat lukken: het gevecht om de toestemming voor het trouwen van de gemeente is gewonnen, de ring is besteld en de jurk is gekocht. Nu Frederique nog :-)